Tagarchief: stukje

WE-300: Gezondheid

Ha. Volgens mij is het niet de eerste, en ook zeker niet de laatste X dat ik dit zeg: beter laat dan nooit. Er was weer een Word Exact 300-opdracht bij Plato en ik wist zeker dat ik mijn bijdrage … Lees verder

Geplaatst in Random writings, Schrijfsels, Word Exact 300 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

CXVI. Kalmeren

Bevend als een rietje liep Milo op een middag het gebouw uit waar hij wekelijks met zijn therapeut sprak. In zijn binnenzak brandde een stukje papier, een recept dat ze hem mee had gegeven voor de apotheek. Omdat hij zo … Lees verder

Geplaatst in Random writings, Schrijfsels, Milo Morris | Tags: , , | Een reactie plaatsen

CXV. Nodig

Achterovergeleund in één van de luxe leren stoelen in de control room van de studio luisterde Milo een pianotrack terug die hij eerder die middag op had genomen. Het was al de twaalfde take en hij ergerde zich, alweer, omdat … Lees verder

Geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels | Tags: , , | Een reactie plaatsen

CXIV. Ontbinden

Rick zat achter zijn bureau op zijn kantoor, Milo in een stoel aan de andere kant van het bureau, recht tegenover hem. Milo leunde voorover, zijn onderarmen geleund op zijn bovenbenen, met zijn ogen dicht en zijn hoofd gebogen. “Laten … Lees verder

Geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels | Tags: , | Een reactie plaatsen

Eén zin

Hoe vaak kon zijn hart breken voordat de stukken zo klein waren dat ze, als as, bij de minste windvlaag uiteen gejaagd zouden worden?

Geplaatst in Random writings, Schrijfsels, Uncategorized | Tags: , | 2 reacties

CXIII. Zwakkeling

Rick kwam binnen toen Milo een ruime tien minuten had gespeeld van Ravels Vierde Pianoconcert voor de linkerhand. “Milo,” begon Rick, maar Milo legde de wijs- en middelvinger van zijn rechterhand tegen zijn lippen en speelde verder, zijn ogen bijna … Lees verder

Geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels | Tags: , , | Een reactie plaatsen

CXII. Eruit

Met een e-mail ontsloeg hij de volgende morgen zijn band. Allemaal; niet alleen Fletcher, maar ook Jesse en Tom. Als hij dacht aan één van hen voelde hij een brandend soort pijn in zijn maag, dus hij had besloten dat … Lees verder

Geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels, Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen