Terugkijken

Zojuist kreeg ik een e-mail waarover ik meteen iets wilde zeggen, en omdat er hier niemand tegenover me zit om tegenaan te emmeren, besloot ik maar een stukje te schrijven. De bewuste e-mail begon met: “Beste zus-en-zo, hopelijk ben je de coronacrisis goed doorgekomen.” Waarom ik daar iets over moet zeggen? Omdat die hele crisis nog lang niet ten einde is. 

Nee, ik heb het niet over de ernst van het COVID-19-virus, en over de verspreiding ervan, en over de juistheid van allerlei cijfers waarmee we op dagelijkse basis worden geconfronteerd. Ik heb het over de crisis waarin we ons momenteel bevinden. Want die is geenszins over. Ben ik de crisis goed doorgekomen? Weet ik veel, ik zit er middenin! 

Hoe komen organisaties erbij om mails te versturen waarin ze zeggen te hopen dat je de crisis goed door bent gekomen? Hoe komen nieuwsdiensten erbij om te beginnen over conclusies voor wat betreft wat het opduiken van COVID-19 ons wel of niet heeft gebracht? We zijn helemaal nog niet in de positie om terug te kijken op COVID-19 en de crisis (of zelfs: crises: op de arbeidsmarkt, bij bedrijven en organisaties, in verschillende branches, om niet te spreken van de psychologische problemen die zich bij veel mensen nog moeten openbaren) die daardoor wereldwijd is ontstaan.

Om terug te kunnen kijken moet je een ander perspectief hebben dan dat van degene die het allemaal meemaakt. Je kunt geen landkaart tekenen op het moment dat je nog middenin het bos op een kruising staat. Je hebt geen overzicht als je alleen maar om je heen kunt kijken vanaf de plaats waar je bent. Je kunt de hele zin niet lezen als je maar één woord kunt zien. 

Het moment om erover na te denken of je ‘de coronacrisis’ goed bent doorgekomen doet zich pas voor als je weet hoe het af is gelopen. Als we alles weten over de uitwerking van alle maatregelen die er in de hele wereld zijn getroffen en er geen bijzondere maatregelen meer nodig zijn of worden getroffen. Als we objectief terug kunnen kijken op een afgesloten periode. Op het moment dat we niet meer kijken vanuit het perspectief van degene die nog middenin het verhaal zit, maar vanuit het perspectief van degene die weet hoe het eindigt. En dat moment is nog ver weg.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Media, Persoonlijk, Psychologie, Schrijfsels en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Terugkijken

  1. embrowsers zegt:

    Misschien kwam die e-mail van een wakker geworden onafhankelijk denkend virologisch onderlegd (want urenlang onderzoek gedaan met Google) niet-schaap. Of zoiets?

  2. Dhyan zegt:

    Als je het te laat doet doet lig je misschien al in de kist, zoiets?

  3. Mack zegt:

    Ik denk dat het nooit voorbij gaat en dat we op een gegeven moment maar zelf besluiten dat het wel mooi is geweest. Nooit meer carnaval, zie je het voor je?

  4. upgradewithcolours zegt:

    Mooie post!

  5. Patrice zegt:

    Prachtige verhalen heb ik weer gelezen!
    Weer helemaal bij.

    Dank weer voor de bewustmaking 🙌

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s