Eigen baas

Foto: iStock

Ooooooow, dacht ik een paar dagen geleden, waarom ben ik in hemelsnaam weggegaan bij mijn werkgever. Zo erg was het toch allemaal niet. Die paar dingetjes die ik toevallig niet leuk vond, had ik daar niet gewoon nog een paar keer overheen kunnen stappen?

Ik woonde een webinar bij van een concurrent van mijn voormalige werkgever. Het ging over toekomstvisie en innovatie. Natuurlijk was het een mooi en inspirerend verhaal, want in welke branche je je ook bevindt, kijken naar de toekomst en bedenken wat er allemaal mogelijk zou kunnen zijn werkt over het algemeen gewoon hartstikke inspirerend. En veel dingen die er besproken werden, deden me heel erg denken aan de leuke en inspirerende dingen die we bij mijn voormalige werkgever ook bespraken.

Vandaar dus mijn gedachte: waarom ben ik in hemelsnaam weggegaan? Wat we deden was toch inspirerend en interessant? Was het niet gewoon een geweldige werkgever? En had ik het eigenlijk niet gewoon naar mijn zin?

Vooropgesteld: jazeker, mijn voormalige werkgever is een fantastische werkgever. Misschien wel de beste van Nederland. Daarom werkte ik er ook al heel lang! Geen kwaad woord over de plek waar ik sinds 1 april niet meer werk. De sfeer, de mensen, het merk waar ik voor opgesteld stond: beter kun je het haast niet treffen. En ik heb het er dan ook jarenlang echt waanzinnig leuk gehad.

Afijn, met dat gevoel van dat ik eigenlijk een sukkel was dat ik die mooie baan heb opgegeven trok ik een blanco boekje uit de kast om iets in op te schrijven (weet dat ik best veel blanco boekjes in de kast heb staan; als ik een boekwinkel binnen loop is de kans dat ik met een blanco boek naar buiten kom om zelf te gaan schrijven, in plaats van dat ik een boek koop om te lezen, zo’n beetje 100%), maar dat boekje bleek niet blanco. Balen. Dus legde ik het boekje weer weg. Maar niet zonder een stukje te lezen van wat ik erin had opgeschreven. Er stond:

Dinsdag is op zo ongeveer alle fronten geen favoriete dag van mij. […] Elke dinsdagmorgen hebben we een bespreking en ik heb elke dinsdagmorgen na dat overleg de neiging om te gaan solliciteren.

En… weg was mijn gevoel van dat ik een sukkel was. Dat ik in goed overleg met mijn leidinggevende een einde heb gemaakt aan mijn carrière bij mijn voormalige werkgever was een geweldige keuze. Want heel eerlijk mensen: wie wil er nou elke dinsdagmorgen het gevoel hebben dat je ergens anders zou moeten zijn? Want dat was het gevoel dat ik elke keer had na het overleg dat ik in mijn aantekening aanhaalde. En toen ik erover na ging denken, bleek dat het gevoel te zijn dat ik best vaak had – uiteindelijk elke dag wel een keer. Of twee. Niet dat ik niet goed was in mijn werk, maar na zoveel jaren en vooral in de laatste jaren een heel regiment aan richtingswijzigingen was er geen match meer tussen mij en de dingen die er van mij verwacht werden.

Precies daarom ging ik vorig jaar in gesprek met mijn leidinggevende. Precies daarom heb ik getekend voor ontslag met wederzijds goedvinden. Precies daarom wil ik iets anders dan wekelijks, of zelfs dagelijks, deelnemen aan eindeloze overleggen over zaken waar ik niet warm voor loop.

Vervolgens deed zich bij mij de volgende vraag aan, en wel: is het slim geweest om voor mezelf te beginnen, als eigen baas over mijn eigen toko? In de afgelopen tijd zijn er best wel wat mensen geweest die tegen me zeiden dat dit niet de beste keuze is, om allerlei redenen (“ik vind jou geen ondernemer”, “de markt wordt nu alleen maar slechter”, “er valt geen droog brood te verdienen”, verzin iets en ik heb het gehoord). Maar een blik op vacatures die aansluiten bij mijn ervaring zei me voldoende: ik wil niet meer voor een baas werken. Er zijn leuke banen en ook geweldige werkgevers, maar ik wil eigen baas zijn. Ik wil kunnen doen wat ik zelf wil. Ik wil vergaderen als ik daar zelf zin in heb, koffie drinken met wie ik maar wil op welk tijdstip er dan ook maar uitkomt en zelfs een keer uit kunnen slapen op een doordeweekse dag als ik daartoe zomaar ineens besluit.

En ik wil nooit meer opschrijven dat de dinsdag “op ongeveer alle fronten geen favoriete dag van mij is” omdat ik terugkerende overleggen heb waar ik me misplaatst van ga voelen.

[Wil jij ook een draai geven aan jouw leven, maar weet je niet hoe of waar je moet beginnen? Neem dan contact met me op! In een gesprek komen we erachter of ik iets voor je kan betekenen. Telefoon: 06 27 29 51 15, e-mail: hallo@jackles.com.]

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Persoonlijk, Schrijfsels en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Eigen baas

  1. Chantal zegt:

    Mooi geschreven!

  2. Liesbethblogt zegt:

    Laat je in ieder geval niet van de wijs brengen door mensen die jouw geen ondernemer vinden vooropgesteld dat diegene niet je meest trouwe fan is. En al zou dat wel zo zijn je kan altijd weer voor een baas gaan werken maar dan wel voor een baas waar je niet depressief wordt van een dinsdag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s