Real Men

Single cover, A&M Records

Tijdens wat je toch wel mijn favoriete radioprogramma mag noemen (Stenders Platenbonanza op NPO Radio 2) kwam eerder vanmiddag op verzoek van een luisteraar het nummer Real Men van singer-songwriter Joe Jackson voorbij. Volgens Jackson zelf gaat het liedje over de “eeuwenoude strijd tussen de seksen”, en dat vooruitstrevend denken voorbehouden is aan vrouwen, zo zei hij in 1982 tegen Billboard. Ja, dat lees je goed, het jaar was 1982. En Joe Jackson gaf in dat interview, bijna veertig jaar geleden, al aan dat volgens hem ‘mannelijkheid’ en het idee van de man als ‘het sterkere geslacht’ achterhaald waren.

Volgens anderen was Jackson in het nummer echter nog vooruitstrevender dan dit. Zo schreef Rolling Stone dat het niet alleen ging over de moeilijk te handhaven rol van de man als symbool van kracht en macht, maar ook over de in die tijd hoogtij vierende macho-homocultuur.

Dit alles ontging meneer Kester niet – onze leraar Engels op de MAVO destijds. Het zal iets van 1986 zijn geweest, het jaar voor ons examenjaar, dat hij zo tegen de zomer een beetje door de lesstof heen was en ons trakteerde op een paar lessen poëzie-analyse met behulp van popmuziek. Het nummer Russians van Sting kwam voorbij, hartstikke actueel in die tijd natuurlijk, zo middenin de Koude Oorlog. En Real Men van Joe Jackson.

Meneer Kester liet ons erop los interpreteren. Kinderen van een jaar of veertien, vijftien. “Oké jongens, wat maken jullie van het tweede couplet?”

See the nice boys, dancing in pairs
Golden earring golden tan
Blow-wave in the hair
Sure they’re all straight, straight as a line
All the gays are macho
Can’t you see their leather shine

You don’t want to sound dumb, don’t want to offend
So don’t call me a fagot
Not unless you are a friend
Then if you’re tall and handsome and strong
You can wear the uniform and I could play along

En weet je wat het allermooiste was? Dat meneer Kester niet zinnespeelde op dat dit zou gaan over homoseksuele jongens. Nee, hij benoemde het. Ronduit.

Het was het midden van de jaren tachtig en wij waren nog niet droog achter onze oren en wij vonden onze leraar Engels weliswaar een aardige vent, maar hij bleef toch een leraar en dus stoffig en heel oud, en hij zei rechtuit tegen ons: “Sommige jongens zijn homo, en daar zouden ze gewoon voor uit moeten kunnen komen.” Hij voegde toe dat mensen soms onaardig doen over en tegen jongens die uit de kast komen, en dat die jongens dat daarom dus niet durfden, terwijl het volkomen normaal was dat iemand homo is.

Ik weet niet hoe mijn medeleerlingen erover dachten, maar ik stond er niet zo bij stil wat onze leraar Engels zojuist tegen ons had gezegd (op één of andere manier vond ik homoseksualiteit in die tijd al een heel gewoon gegeven, iets waarvan ik het alleen maar raar vond dat andere mensen het raar vonden). Maar nu, bijna vijfendertig jaar later, op het moment dat ditzelfde liedje op de radio werd gedraaid omdat iemand het aanvroeg, moest ik ineens denken aan die zonnige dag in dat lokaal aan het einde van de gang in die barakken die voor onze school door moesten gaan, en aan meneer Kester, die ons tijdens de les de teksten van Engelstalige liedjes voorlegde om te vertalen en ook te interpreteren. En ik besefte nu pas, vandaag, tijdens het luisteren naar dat nummer en het ophalen van herinneringen met mezelf, hoe vooruitstrevend hij was, en eigenlijk ook: hoe moedig.

Destijds ging dat totaal aan me voorbij. Maar laat het bij deze bekend zijn: ik waardeer meneer Kester met terugwerkende kracht extra. O en, als u dit hoort of anderszins meekrijgt, meneer Kester: tegenwoordig spreek ik (als ik mijn best doe) bijna accentloos ‘the Queen’s English’. U zou trots zijn denk ik. Net zo trots als ik op dit moment ben op u.

P.S. Joe Jackson was een tijdje getrouwd met een vrouw (“rampzalig” noemde hij dat huwelijk achteraf). Later, in zijn autobiografie A Cure For Gravity, zei hij biseksueel te zijn.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Inspiratie, Lief dagboek, Muziek, Persoonlijk, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Real Men

  1. Mack zegt:

    Vooruitstrevend ja, goed ja, moedig, dat weet ik niet. Ik geloof niet dat je in die tijd gelijk gevaar liep als je zoiets zei. Nu moet je wel uitkijken dat je niet gelijk voor van alles wordt uitgemaakt door niet jongeren uit een niet westerse cultuur.

  2. Mack zegt:

    een keertje niet te veel.

  3. Theon zegt:

    Leuk stukje. Op onze school, de Willem II, kreeg Night and Day een volwassen recensie in de schoolkrant. Meteen blind die LP gekocht (nummers kant A liepen in elkaar over!) . Nooit spijt van gehad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s