Toekomstig

far awayVandaag las ik ergens het volgende: “Wat haal je uit deze tijd? Hoe ga je deze periode gebruiken voor je toekomstige zelf?” Dit zijn vragen die ik zelf ook had kunnen stellen – aan mezelf, of aan een ander – maar nu gingen mijn stekels ervan overeind staan. Tijd om eens na te gaan waarom dat gebeurde.

Hoe het met jou zit weet ik niet, maar ik heb op het moment een beetje moeite (nou ja, zeg maar rustig een heleboel moeite) met nadenken over ‘mijn toekomstige zelf’. Niet zo zeer omdat ik me mijn toekomstige zelf niet voor kan stellen, of omdat ik niet weet wat ik wil, welke kant ik op wil en wat ik graag uit mijn leven wil halen. Maar omdat het zo ver weg lijkt, en omdat ik het heel moeilijk vind om over de komende twee, drie, vier of zelfs zes maanden heen te kijken.

En ook omdat ik eerlijk gezegd nog helemaal niet weet wat ‘deze tijd’ of ‘deze periode’ eigenlijk is. Misschien is het juist dat laatste wel: met mijn toekomstige zelf heb ik niet zo veel moeite, maar wat is deze tijd, wat is deze periode? Welke betekenis hang ik aan wat er nu (wereldwijd) gaande is? Kan ik wel vaststellen hoe ik ‘deze periode’ ga gebruiken voor mijn toekomstige zelf als ik totaal geen idee heb van wat deze periode is? Wat zijn de grenzen van deze periode? Wat definieert deze periode?

Ik vind het heel moeilijk om te bedenken hoe ik wat er allemaal gebeurt (en wat er allemaal stilstaat en niet gebeurt) ga toepassen om een ‘beter’ mens van te worden. Daar heb ik parameters voor nodig. Een begin en een einde. Want alleen dat kan ik bepalen wat ertoe doet, en wat niet, en hoe ik dat ga gebruiken voor ‘mijn toekomstige zelf’. Of ben ik nu te veeleisend voor mezelf, dan wel voor de tijd waarin we leven?

Eerlijk gezegd ben ik op dit ogenblik sowieso een beetje klaar met de tsunami aan opbeurende, spirituele, filosofische spreuken en adviezen waar ik op sommige sociale media tegenin moet zwemmen. Meestal vind ik dat soort dingen wel leuk om doorheen te grasduinen (en soms strooi ik er ook wel mee), maar ik kan er momenteel echt helemaal geen kant meer mee op.

Opbeurende, spirituele, filosofische spreuken zijn heel geschikt voor wanneer je persoonlijk vragen hebt over je eigen bestaan, of zelf in een persoonlijke crisis verkeert, en als de rest van de maatschappij is wat hij is en gewoon doorgaat zoals te doen gebruikelijk is. Maar als de maatschappij zoals nu zo’n beetje compleet tot stilstand is gekomen, dan slaan sommige van die spreuken echt nergens meer op.

Wat kan ik met “The meaning of life is to give life meaning” in een tijd dat me gevraagd wordt zo min mogelijk mijn huis te verlaten omdat het zorgsysteem overbelast zou kunnen raken doordat er een virus rondwaart dat bij sommige mensen een ernstige longaandoening kan veroorzaken? Wat moet ik met “Be kind to yourself” op dit moment? (Al was het alleen maar omdat sommige van de dingen die ik doe om aardig te zijn tegen mezelf op het moment gewoon keihard niet kunnen of zelfs mogen…!)

“Je bent goed zoals je bent,” en “Jij bent het waard!” Heerlijk om te horen als je er even doorheen zit met jezelf. Maar op dit moment? Als jullie wel uit de voeten kunnen met deze kreten in deze tijd, laat mij dan alsjeblieft even weten op welke manier dan…

Serieus, mensen. Hebben jullie tips? Deel ze even…

Liefs.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Inspiratie, Lief dagboek, Nieuws, Persoonlijk, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Toekomstig

  1. Bram van Diemen zegt:

    Lieve schat, niet eerder heb ik gereageerd op een stuk van je. Maar wil dat bij deze graag doen. Ik kan je alleen meegeven hoe ik ermee om ga. Op dit moment kijk ik niet vooruit en niet achteruit. Ik probeer zoveel mogelijk nu te zijn en te bepalen wat nodig is om nu goed door te komen. Ik ga toch een ren anekdote aanhalen. Ik sprak mijn coach een paar weken geleden. We vinden beide dat het interessante tijden zijn. En vergelijken het met het rennen van een ultra. Een zekerheid is dat je door enorm diepe dalen gaat. Dat is onvermijdelijk. Maar als je vooruit gaat kijken en ziet wat mogelijk op je pad ligt maak je jezelf alleen maar gek of moeilijker. Om verder te gaan hou je je alleen bezig met het nu. Hoe loop ik nu. Wat voel ik. Wat geeft mijn lichaam en geest aan. En wat is nuttig. Maar wat gebeurt er wat ik nu niet nodig heb. Geeft mijn lichaam/geest aan dat ik rust nodig heb dan loop ik wat minder hart. Heb ik honger of dorst? Dan pak ik nu iets. Zo pak ik het in deze tijd ook aan. We werken hele dagen thuis. Dus ik trek naar buiten als ik de computer af sluit. Ik ben nu gezond dus ga ik naar stukken waar ik weet dat er nauwelijks mensen zijn. Ik geniet van de gezondheid die ik en degenen die ik lief hebben. Hopelijk heb je er iets aan.

  2. Chantal zegt:

    Spijker op zijn kop!
    Ik heb ooit kanker gehad. Veel mensen in mijn omgeving vroegen me wat ik ervan leerde?! Nou niks eigenlijk. Dat het me ook iets kon brengen?! Wat dan?

  3. Mack zegt:

    En dat zou je vaker moeten zeggen tegen die zwevers die met hun Fame op social media bezig zijn, met hun gladde praatjes. Vang eens een kip met je blote handen of zo!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s