Lente

Earth as seen by HubbleHet is lente.

De meteorologische lente was er al vanaf 1 maart, de ‘echte’ begon op 20 maart, afgelopen vrijdag. De dag voor de verjaardag van mijn kater Daley. Drie dagen voordat Nederland opgelegd kreeg dat zo’n beetje alles wordt afgelast tot 1 juni – als het niet langer wordt dan dat.

Gewoonlijk is de lente ongeveer het meest hoopgevende, leuke jaargetijde dat er is: bloemen komen uit, bomen worden groen, er komen kleine eendjes en andere kleine dieren worden geboren. En dit alles is ook dit jaar weer gewoon aan de orde. Het leven begint opnieuw in de lente. De mensheid zit er alleen dit jaar een beetje anders bij. Binnen, in veel gevallen. In isolatie. Of zelfs in het ziekenhuis. Er gebeuren voor ons mensen een hoop dingen die niet al te positief zijn op het ogenblik.

Voor de natuur pakt dit alles natuurlijk wel goed uit. Ik zat vanmiddag naar de lucht te kijken en zag in een half uur slechts één vliegtuig voorbijkomen, in plaats van gewoonlijk een stuk of twintig (of meer!). Dat maakte mij onmiddellijk reuzebenieuwd naar de hoeveelheid uitstoot van allerlei schadelijke gassen die we in deze periode besparen.

Waar ik echter nog veel benieuwder naar ben, is naar hoe we de voordelen voor de natuur gaan beetpakken en omzetten in radicale acties wanneer deze corona-crisis weer (in bepaalde mate) voorbij is. Want één ding is duidelijk: terug naar de situatie zoals die was voordat we wereldwijd binnen moesten gaan zitten kunnen we niet. Het is schadelijk voor alles en iedereen, niet in de laatste plaats voor onszelf. Overproductie, massatoerisme, uitbuiting van land, dieren en onze soortgenoten. Dat alles moet op de schop. Ik kan, nee, ik wil me niet voorstellen dat we misschien over een jaar een vaccin hebben en dan denken, hopla, we gaan weer gewoon verder met het verstieren van onze leefomgeving en alles wat erbij hoort. Dat mag zonder meer niet gebeuren.

Uiteraard hoop ook ik dat we over een tijdje weer lekker naar buiten kunnen met z’n allen, dat we weer fijn uit eten kunnen en naar het terras, dat we snel weer met meer dan drie mensen tegelijk bij anderen op bezoek kunnen en dat er weer concerten georganiseerd kunnen worden. Maar dat neemt niet weg dat we een grotere taak hebben. Er is veel te leren in een crisis als deze. Niet alleen over je eigen veerkracht (laat me je vertellen dat ik mezelf echt al een paar keer ben tegengekomen in de afgelopen week), maar ook over hoe we in het leven staan. Als land. Als maatschappij. Als soort.

Laat ons alsjeblieft alle mogelijke urgente lessen uit deze periode leren en nu al actief op zoek gaan naar manieren om onze levensstijl aan te passen op een manier die ons biotoop, de aarde, ten goede komt.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Nieuws, Persoonlijk, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Lente

  1. Mack zegt:

    Ik geloof er niks van dat er iets verandert na deze crisis. Stel, over twee jaar, we hebben groepsimmuniteit, en er is een vaccin, denk jij dat de mens zichzelf verbetert? Dus minder met het vliegtuig, minder luxe etc? Welnee, als dit voorbij is gaan alle ego’s weer vol aan de slag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s