Verdrietig

far away“Ik ben altijd een beetje verdrietig,” zei ze tegen me, en ze kreeg er tranen bij in haar ogen, en ik besefte dat ze het geloofde, ze geloofde echt dat ze nooit niet verdrietig was. “Ook als ik vrolijk ben, of iets leuks doe, er is altijd een klein hoekje in mijn hart dat stiekem toch verdrietig is. Het zegt even niets, ik hoor het even niet, maar het is er wel en het gaat nooit helemaal uit.”
We spraken over van alles en nog wat, maar toen dit ter sprake kwam, wist ik even niet waar ik het gesprek hierna naartoe moest leiden. Konden we terug naar ‘favoriete film’ of ‘lievelingsliedje’? Of waren we over een grens heen gegaan en konden we niet meer praten over dingen die minder zwaar wegen dan een leegte in de ziel?
“Hoe weet je dat het er is als je het niet hoort?” vroeg ik.
Ze glimlachte half, een soort melancholieke grimas. “Omdat ik het weet,” antwoordde ze.
Ik wilde vragen of ze dit altijd een beetje verdrietig zijn dan niet gewoon zelf in de hand werkte, door gewoon altijd aan te nemen dat het er was, ook als het even zijn mond hield in haar hart, maar uiteindelijk vroeg ik niets.
Ze glimlachte weer naar me, warmer nu, echter. “Maak je geen zorgen,” zei ze. “Verdrietig zijn is niet erg. Dat weet je toch?”
Ik glimlachte ook, schudde even mijn hoofd, deed even mijn ogen dicht.
Zij schonk een nieuw glas wijn voor me in.
En daarna toostten we op alles: op leven, liefde, de zon en de maan en de sterren, en ook op verdrietig zijn.
Later die avond luisterde ik stilletjes of ik kon horen of ik verdrietig was. En daarna moest ik huilen.
Misschien is iedereen wel altijd een beetje verdrietig, ook als de zon schijnt en er alleen maar leuke dingen gebeuren. Misschien denk ik wel alleen dat er momenten zijn waarop ik niet verdrietig ben, omdat het dan ook in mij heel even zwijgt, en ben ik ook stiekem altijd een klein beetje verdrietig, al was het maar om het verdriet in het hart van een ander.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Persoonlijk, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Verdrietig

  1. Patrice zegt:

    Prachtig weer!!!!!

  2. Mack zegt:

    Er hangt een huilbui als een onweer in elk van ons…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s