Eerlijkheid

helderwetend

In mijn leven is me met regelmaat aangeraden maar niet 100% eerlijk te zijn over sommige dingen. Dat mensen je dat aanraden gebeurt uiteraard altijd met de beste bedoelingen. Vaak zijn mensen bang dat een ander misbruik zal maken van hun eerlijkheid. Dat anderen iets wat zij zeggen tegen hen zullen gebruiken, bijvoorbeeld. Of dat ze zich in de kaarten laten kijken door hun eerlijkheid, waardoor iemand anders ze het gras voor de voeten weg zal maaien. En het is natuurlijk hartstikke lief dat een ander jou (of: mij, in dit geval) daarvoor wil behoeden door je aan te raden maar niet al te open en eerlijk te zijn.

Heel eerlijk (pun intended): natuurlijk heb ik het ook wel eens meegemaakt dat iemand misbruik maakte van mijn eerlijkheid. Natuurlijk heb ik het wel eens meegemaakt dat het gras voor mijn voeten werd weggemaaid door iemand die ik iets had toevertrouwd in al mijn openheid. En dat was niet leuk.

Door wat mensen me aanraadden en door schade en schande ‘wijs’ geworden vroeg ik me vervolgens jarenlang af of andere mensen (en niet alleen op het werk hoor!) mij niet stiekem probeerden pootje te lichten door misbruik te maken van iets waar ik te open of te eerlijk over was geweest. En ook of ik niet te eerlijk was over wat ik dacht en voelde. Want daar werd ik immers kwetsbaar van.

Om hier beter mee om te kunnen gaan leerde ik mezelf wat minder open en eerlijk te worden over wie ik ben en wat ik wil. Maar niet volledig eerlijk zijn over mezelf, mijn emoties en wat mij drijft, blijkt een onnatuurlijke staat van zijn voor mij. Zo onnatuurlijk dat ik er doodongelukkig van werd.

Uiteindelijk kon ik niet anders meer dan mijn eerlijkheid, en daarmee dus ook mijn openheid en mijn directheid, weer op de voorgrond schuiven. Want ik hou ervan dat andere mensen eerlijk zijn, en het is volgens mij goed om je zo te gedragen als je graag zou willen dat andere mensen zich zouden gedragen tegen jou. Kort gezegd: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. (Maar dan in positieve zin, dus: doe tegen een ander zoals je zou willen dat een ander tegen jou doet.)

Ook in het recente verleden is mij weer een aantal malen aangeraden niet al te eerlijk te zijn over mijn intenties. Zo zei men mij bijvoorbeeld niet te open te zijn tegen mijn huidige werkgever over wat ik wil, want dat zou nadelig uitpakken voor mij en de manier waarop ik daar afscheid zou kunnen nemen. Mijn jurist vond bijvoorbeeld dat ik een heleboel dingen niet moest zeggen tegen mijn manager op het moment dat we gingen praten over mijn vaststellingsovereenkomst, omdat ik mijn juridische positie zou verzwakken en me in de kaarten liet kijken. Maar ik wilde gewoon eerlijk zijn. Over welke kant ik op wilde. Over mijn intenties. Ik vond de open, eerlijke relatie die ik had met mijn manager vele malen belangrijker dan mijn juridische positie. Bovendien had ik helemaal niet het gevoel dat eerlijkheid slecht zou zijn voor mij, op welk vlak dan ook. En dat bleek te kloppen. Wat tot gevolg heeft dat ik volgende maand zonder negatieve emoties en vooral met een gevoel van dankbaarheid wegga bij de werkgever waar ik bijna twintig jaar heb gezeten.

Kortgeleden is er tegen me gezegd dat ik als aanstaande ondernemer maar niet naar buiten moet treden met het feit dat ik niet alleen coach vanuit kennis en expertise, maar ook met mijn helderwetendheid – dat soort zweverigheid zou klanten af kunnen schrikken (of zelfs slecht zijn voor mijn geloofwaardigheid), dus daar moet ik het niet over hebben. Maar terwijl ik werkte aan mijn elevator pitch en het profiel dat ik wil hebben als ondernemer merkte ik dat dit bij mij schuurt. Want: dit is wie ik ben. Ik maak in mijn gesprekken met mensen nu eenmaal niet alleen gebruik van wat ik zie en hoor, maar ook van “contact met andere werelden”, zoals een vriendin het zo mooi uitdrukte. Het daar niet over hebben voelt alsof ik probeer me in een keurslijf te persen waar ik helemaal niet in pas.

Met andere woorden, ook hier wil, nee, moet ik gewoon eerlijk over zijn. Mijn helderwetendheid is iets wat mij (mede) definieert. Als dat potentiële klanten afschrikt, dan is dat maar zo. Maar het is beter voor mij als ik me nooit meer minder eerlijk voordoe dan ik ben.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Persoonlijk, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Eerlijkheid

  1. Mack zegt:

    Als ik het goed begrijp moet je wel eerlijk zijn anders ben je ook niet meer helderdenkend. Je voelt dus aan of iemand liegt? Of wat er met hem aan de hand is??

    • Jackles zegt:

      Dat is het eigenlijk precies… ik weet meestal meteen meer dan iemand zegt of laat zien. & ook of iemand eerlijk is in wat hij zegt. Denk dat ik daar een heel eind mee kan komen als coach… 🙃

  2. Patrice zegt:

    PRACHTIG!! Succes lief, mooi, leuk, (H) EERLIJK mens!! Xx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s