Naar de film

beautifulboy

Eind vorige week zag ik de film Beautiful Boy in de bioscoop (het geweldig mooie Cinecitta in Tilburg) en ik probeer er al een paar dagen achter te komen waarom ik zo verschrikkelijk lang heb gehuild nadat de film was afgelopen.

Wat me erg trof in deze (overigens prachtig gemaakte, abnormaal goed geacteerde) film, was dat het niet zo zeer gaat om de drugsverslaving van zoon Nic, maar veel meer om het gegeven dat je een ander nooit kunt behoeden van ongeluk of gevaar, hoe veel je ook van ze houdt. En vooral om hoe enorm mensen van elkaar kunnen houden.

Misschien sla ik de spijker daarmee wel op zijn kop, en was het precies dat waarom ik zo geëmotioneerd was aan het einde van de film. De laatste keer dat ik zo erg moest huilen na het zien van een film was toen ik Ghost zag, in 1990 of 1991. Het trof me toen heel erg dat liefde zo puur zou kunnen zijn, en dat het niet ophoudt omdat iemand er niet meer is.

Liefde tussen mensen kan echt alles overwinnen, en dat is zo krachtig en zo geweldig en we doen er maar zo weinig mee. We hebben elkaar zo nodig en daar zijn we ons veel te weinig bewust van. Daar laten we veel te weinig van merken, naar elkaar toe.

Terwijl ik vorige week na Beautiful Boy het theater uit liep, mijn hoofd gebogen zodat de mensen die in de foyer stonden niet konden zien dat ik maar niet op kon houden met huilen, bedacht ik me dat mensen best wel eens wat aardiger voor elkaar zouden kunnen zijn, zodat de wereld een minder giftige plek wordt en zachte, gevoelige zielen niet meer de drang voelen ervan weg te moeten vluchten.

We zouden best wat vaker lief mogen zijn voor andere mensen. Nee, niet alleen aardig. Lief.

Ik weet dat ik het nodig heb dat mensen lief zijn. Ik weet ook dat het niet cool of zelfs gewenst is dat je lief bent, maar weet je, fuck that. Dan ben ik maar niet cool en vertoon ik maar geen gewenst gedrag. In 2019 ga ik lief zijn voor mensen. Gewoon, omdat ik weet dat ik het zelf nodig heb.

(O, als ik als laatste een tip mag geven: ga een keer naar de film in Cinecitta, als je kunt. Of ga er iets eten in het geweldige restaurant. Het is een fijne plek voor beide.)

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Film, Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Media, Persoonlijk, Random writings en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Naar de film

  1. Happy Hulk zegt:

    Mooie ontdekking van je, gewoon lief zijn.

    Sinds ik ontsnapt ben vanuit die verschrikkelijke ziekte manisch/depressief met behulp van CBD-olie, heb ik in mijn nieuwe leven getracht een ‘mooi mens’ te worden.
    Dat lukte mij in eerste instantie niet.
    Toen heb ik naar het kind in mij gezocht, want ik wilde mijn nieuwe mens wording niet verkloten.
    Ik vond uiteindelijk het kind in mij en vandaaruit kon ik plots wonderen verrichten.

    Nu leef ik zonder zorgen en angsten.
    Ik ben onbevangen en daardoor heel erg lief geworden.
    Iedere keer als er zorgen, angsten of boosheid bij mij opdoemen, ga ik omdenken en kruip ik in mijn kindzijn, waardoor ik lief wordt.
    En alles wat je voedt of aandacht aan schenkt groeit.
    En ik geef de liefde aandacht.

    Zodoende hou ik ontzettend veel van jou!

  2. Plato zegt:

    Eigenlijk vond ik jou altijd al wel lief, zonder precies te weten waarom. Want hoe goed ken je elkaar nou via een blog. Soms leek je wat stekelig maar altijd had ik dat gevoel van: maar zo probeert ze niet te zijn. Dit is een mooi, waardevol blogje omdat je veel van jezelf laat zien. En is niet de mens die zich van zijn/haar kwetsbaarste kans laat zien, het allermooist.

    Ik zal eens aan mijn dochter vragen of we eens met zijn allen naar Cinecitti kunnen gaan. Tenslotte is zij een Tilburgse en ze woont niet ver van het centrum.
    Jackles, ik ben weer terug en ik kom vanaf nu regelmatig bij je langs.

    Dikke knuffel voor jou.

    • Jackles zegt:

      Plato! Hemel!

      Wat heerlijk om van je te horen! Wat fijn dat je terug bent! Ik ga zo onmiddellijk naar je blog om bij te lezen…
      Laten we dit in ieder geval gewoon eens doen. Naar Cinecitta. Lunchen of dineren, of naar de film, of beide. Lijkt me een mooi voornemen voor 2019!

      Heel veel liefs!

  3. Villasappho zegt:

    Tilburg is net ff te ver. Maar ga de bios toch ff opslaan en de film ook.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s