Godsdienst (of: waarom ik pissig ben op paganisten)

paganismeEen paar weken geleden was ik op uitnodiging van vrienden meegegaan naar de jaarlijkse open dag van de Nederlandse tak van een club die zich Pagan Federation International noemt. Een bijeenkomst van allemaal mensen die zichzelf ‘paganist’ noemen. Ik begrijp dat die term uitleg behoeft, dus dat doe ik eerst. En daarna ga ik in op de titel van dit stukje.

Een paganist is, kort gezegd, een heiden. Maar pas op: een paganist is geen ongelovige. Paganisten hangen net zo hard een soort van religie aan als christenen of moslims. Hedendaags paganisme is min of meer samengesteld uit gebruiken uit voorchristelijke natuurreligies, vaak gemengd met new-age-zaken en, jawel, een zekere aanbidding van goden, zij het niet Allah of God, maar Odin en Thor (nee, niet de Marvelheld), onder andere.

Stoom uit mijn oren
Daar is niets verkeerds aan, net zoals ik vind dat er niets verkeerds is aan het belijden van welke religie dan ook, zo lang je maar niemand lastigvalt (of probeert te vermoorden). Met een open geest ging ik dan ook mee naar de open dag van de Pagan Federation. Om aan het einde van de dag woedend en met stoom uit mijn oren door de nabijgelegen bossen te stampen, wachtend tot de vrienden waarmee ik was gekomen naar huis zouden gaan, mezelf begeleidend met het mantra “kutpaganisten, kutpaganisten”. Waarom? Omdat paganisten, of in ieder geval de meeste paganisten die ik hier op dit feestje tegen kwam, het tegenovergestelde zijn van wat ze pretenderen te zijn. Als ik ergens verschrikkelijk boos om kan worden, dan is het om kwezelarij. En dat was precies waar ik de hele dag mee werd geconfronteerd. Paganisten zeggen dat ze open staan voor alles en iedereen, alle meningen respecteren en hartstikke tolerant zijn. En dat blijkt gewoon niet waar.

Verschanst in een fort
De mensen die ik tegen kwam op de open dag van de Pagan Federation klaagden er bijna allemaal over dat niemand ze begrijpt. Ik kwam allemaal mensen tegen die zich op één of andere manier afzetten tegen de maatschappij en alles wat daarin gangbaar is. En ik begrijp best dat er dingen gebeuren waar je het niet mee eens bent. Maar als de medemens je aan het hart gaat, waarvan de door mij aangesproken paganisten zonder uitzondering allemaal aangaven dat dit het geval is, dan probeer je de samenleving toch in ieder geval een beetje beter te maken? Dan doe je toch op zijn minst een poging om te komen tot (wederzijds) begrip? In plaats daarvan laten de meeste paganisten zich niet benaderen, laat staan begrijpen. Liever verschansen ze zich in hun fort, hangen een groot bord buiten met ‘jullie begrijpen ons toch niet’ (en een ander bord ernaast, met ‘en wij willen jullie ook niet begrijpen’) (o en nog een bord: ‘dus wegwezen’) en houden andersdenkenden en de maatschappij in het algemeen met het mes tussen de tanden buiten. Wat ze vervolgens doen binnen de muren van dat fort wordt door henzelf afgeschermd alsof het gaat om een diep geheim, waar gewone stervelingen zich vooral niet mee moeten bemoeien.

‘O, wat zijn we toch anders!’
Tijdens de zoektocht naar een locatie om deze open dag te kunnen organiseren vertelde de organisatie maar liever niet waarvoor de locatie zou worden gebruikt, want dan zouden ze zeker niet geaccepteerd worden. Maar kom op mensen, zelfs de organisatie van de alom geminachte Paranormaalbeurs vindt onderdak in gerespecteerde conferentiezalen en zelfs voetbalstadions. Kan het zijn dat het niet geaccepteerd worden niet ligt aan wat jullie zeggen te zijn, maar meer aan jullie aanvliegroute? ‘O, wat zijn we toch anders, ze zullen ons wel niet accepteren!’ Logisch dat je niet wordt begrepen als je de aansluiting niet zoekt. Hoewel ik het idee kreeg dat deze paganisten vinden dat de ander de aansluiting maar moet zoeken. Hoe tolerant.

Hypocrisie is ook paganisten niet vreemd
Op de webpagina van de Pagan Federation Nederland valt te lezen dat zij maar één ding vragen “van andere religies, en van de maatschappij als geheel”: tolerantie. Maar als ik één ding niet tegenkwam op de open dag van de Pagan Federation, dan was het tolerantie ten opzichte van andersdenkenden, in het bijzonder andere religies. Het christendom kon op elk moment, van iedereen (gevraagd of ongevraagd) en vanuit elke hoek een veeg uit de pan krijgen. Net zoals de andere wereldreligies overigens. En maar roepen dat ze zich niet gehoord voelen op internationale bijeenkomsten met vertegenwoordigers van andere religies. Terwijl ze zichzelf op die bijeenkomsten vooral opstellen als mensen die de ander willen overtuigen van hun gelijk. De paganisten die ik op deze open dag ontmoette vinden dat ze de waarheid in pacht hebben, en dat andere religies er niks van hebben begrepen. Dat is geen tolerantie, dat is aanmatigend. Het is arrogant. En het is hypocriet.

“Kutpaganisten, kutpaganisten”
En dus liep ik in het bos aan de overkant van de weg van de locatie waar het evenement gehouden werd, terwijl mijn vrienden binnen zaten te genieten van de folkband die de dag afsloot. Ik was ontzettend boos op iedereen. Alles wat ik over de jaren heen had gelezen (en van vrienden had gehoord) over het paganisme bleek een farce. Verdraagzaamheid, tolerantie, begrip? Nee man. Terwijl de bezoekers van dit evenement precies die dingen wel allemaal verwachten van alle andere mensen op de wereld! Woest was ik. Ik gebruik de platte benaming van het vrouwelijk geslachtsdeel zelden als scheldwoord, maar het was de lelijkste term die ik kon bedenken en de enige die enig recht deed aan mijn teleurstelling. “Kutpaganisten,” foeterde ik, door op elkaar geklemde tanden, “kutpaganisten, kutpaganisten.” De hertjes die ik tegenkwam op mijn pad vluchtten niet eens; ze slopen nieuwsgierig door de struiken heen naar de volgende plaats waar ze mij tegen konden komen om me nog eens te kunnen zien.

Meer afstand
In de auto terug naar huis vroeg één van mijn vrienden wat ik had gevonden van de dag, en dit was dan mijn moment om mensen teleur te stellen. Nee, ik vond het niet leuk. En dat was los van de slechte organisatie, waar ik ook een boekje over kan opendoen (dat boekje deed ik ook open in de auto op de terugweg, maar laat ik dat hier niet doen). Jammer genoeg werd mijn vooroordeel ten opzichte van hartstochtelijk beleden religie ook op deze dag bevestigd, nota bene door mensen die zeggen de meest vriendelijke, tolerantie religie van alle aan te hangen. Afijn, één lichtpunt dan: paganisten rijden niet met busjes in op argeloze voetgangers en zijn niet bezig met het onthoofden van mensen die hun denkbeelden niet delen. Aan de andere kant: altijd vinden dat de rest van de wereld je niet begrijpt zorgt ook alleen maar voor meer afstand tussen mensen.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Filosofie, Inspiratie, Lief dagboek, Persoonlijk, Schrijfsels, Uncategorized en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Godsdienst (of: waarom ik pissig ben op paganisten)

  1. ria zegt:

    Als iemand geloven wil doet hij dat maar bij zichzelf thuis. Geloof uitdragen moest verboden zijn.

  2. Villasappho zegt:

    Ik heb wel eens van ze gehoord maar als ik in het bos wil (lopen vloeken;)) hoef ik niet naar 1 of ander diep weggestopte samenkomst. Ik ben 2 keer mee geweest naar zoiets en daarna ben ik maar gewoon gaan doen wat ik zelf wil.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s