Valentijn

valentijnWeet je wanneer het vooral geen drama is om vrijgezel te zijn? Als de meeste van je vrienden en kennissen ook vrijgezel zijn. Niet dat je het er constant over hebt dat jullie geen relatie hebben – alle goden, nee. Het onderwerp komt gewoon niet ter sprake.

Echter: je hebt meestal tijd voor elkaar. Of tenminste, daar lijkt het wel eens op. Zojuist bedacht ik dat het waarschijnlijk niet zo is dat vrijgezelle vrienden meer tijd voor elkaar hebben (of maken), maar eerder dat ‘de tweede agenda’ niet ter sprake komt.

Als twee vrijgezellen een afspraak met elkaar maken, dan trekken ze hun agenda’s (op de smartphone of van papier, kijk maar waar je je agenda bijhoudt) en dan gaan ze kijken. Kun jij dan? Nee, dan heb ik een afspraak met Dinges. En dan? Hm, misschien ga ik dan naar Iemand. Tot je uiteindelijk op een datum en tijd uitkomt waarop beide niets hebben. Hopla, afspraak gemaakt.

Pasgeleden wilde ik weer eens gezellig afspreken met (een tot een paar maanden eerder nog vrijgezelle) vriend van mij. En nog voordat hij had gecheckt of hij überhaupt een gaatje kon vinden zei hij tegen me: “Leuk om weer eens af te spreken, maar ik moet nu wel rekening houden met een tweede agenda, hè?” De nieuwe afspraak kwam er, maar die ging vlak daarna de agenda weer uit. Vriend en zijn vriendin in kwestie hadden namelijk dat weekend uitgekozen om in hun gezamenlijke flat te trekken.

Dat gun ik ze. Van harte. Natuurlijk. Hoe harteloos denk je dat ik ben? Maar de vraag is wanneer, en zelfs óf, die afspraak terug komt ergens in de nabije toekomst.

Vrijgezelle vrienden maken meestal afspraken omdat ze vrienden hebben. Niet-vrijgezelle vrienden, sorry als je je aangesproken voelt, maken in de meeste gevallen afspraken wanneer hun reguliere relatie iets anders heeft.

Ik vrees dat ik deze vriend vaarwel kan zeggen.

Een andere vriend was er elk jaar voor in om rond Valentijnsdag een etentje of iets dergelijks in te lassen om te vieren dat we beide geen relatie hadden en gewoon lekker gezellig met elkaar iets leuks gingen doen. Dat gebeurt dit jaar niet. Ik ben nog wel vrijgezel, maar hij niet meer.

Ook in dit geval: dat gun ik hem. Van harte. Natuurlijk! Maar samen een beetje emmeren over relaties en dat wij die niet hebben en hoe gezegend we daar stiekem mee zijn is wel afgelopen. Net zoals het samen naar andere feestjes en gelegenheden gaan omdat we toevallig allebei vrijgezel zijn, overigens.

Ja, dat vindt de langzaam maar zeker in haar eentje overgebleven vrijgezel wel eens pijnlijk. Niet elk moment, niet elke dag. Maar het schoot me vandaag (misschien wel omdat het Valentijnsdag is?) ineens te binnen dat ik plotseling zo goed als geen vrijgezelle vrienden meer over heb. En, erger, dat ik in mijn hoofd afscheid van ze aan het nemen ben. ‘Jullie waren superleuke vrienden, en heel veel geluk in jullie relatie!’

Jaren geleden schreef ik eens in een dagboek: “Alle mensen in je leven nemen steeds in hele kleine stukjes afstand van je. Als ze ergens anders gaan wonen. Als ze een partner vinden. Als ze gaan trouwen, een hond nemen, beginnen aan kinderen. Tot je er op een dag gewoon niet meer toe doet, omdat ze allemaal andere mensen hebben gevonden die met hun gewoontes en interesses beter aansluiten bij hun ‘nieuwe’ leven.”

Eerlijk gezegd hoop ik dat ik gewoon niet zo’n goeie observatie maakte. Dat ik gewoon op een limoen zat te bijten toen ik dat schreef. Maar vandaag snap ik die woorden wel weer een beetje, helaas.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Lief dagboek, Persoonlijk, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Valentijn

  1. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Ja meis, ik lees eenzaamheid.
    De enige die daar wat aan kan doen, ben jij.

  2. Het is waar wat je zegt: vooral in het begin van een relatie stemmen mensen vaak de agenda op de partner af (is ook niet vreemd). Maar als je eenmaal jarenlang getrouwd bent en in één huis woont dan gaat het vaak weer wat soepeler – dat gevoel heb ik tenminste. Want nu logeer ik weer met regelmaat bij enkele vriendinnen of zij bij mij en vaak voelt het alsof we weer 20 zijn!

  3. Mack zegt:

    Ik vertrouw weinig mannen die zeggen dat ze geen relatie willen. Maar zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. Ik vond het vooral het ergst als het weer lente werd, en al die irritante stellen ineens weer gingen barbecueen. Valentijn hadden ze moeten bewaren voor anonieme liefdesverklaringen. Dat riep ik altijd. Maar ja, ik kocht dit jaar zelfs een klein cadeautje voor mijn kinderen. Gezeik.

  4. Pingback: Uitnodiging | Jackles

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s