LXV. Showtime

pianokeysMilo bleef de hele middag in de bus. Rick kwam hem halen voor het eten, maar hij ging niet. Toen het voorprogramma al op het podium stond ging Milo pas naar de kleedkamer. Daar zat hij in de stoel voor de spiegel, met zijn ogen dicht, deed uiteindelijk mascara en oogpotlood op, liep rondjes door de ruimte terwijl hij zijn stem losmaakte. Tegen beter weten in zochten zijn handen in zijn broekzakken naar zijn cocaïne.
Rick kwam binnen op het moment dat Milo weer in de stoel voor de spiegel zat, zijn hoofd in zijn handen geleund. “Showtime,” zei hij.
Milo kneep zijn ogen dicht. Zijn borst deed pijn van de spanning en hij was duizelig. Met tegenzin stond hij op. Wankel liep hij met Rick mee naar buiten.
In de ruimte achter het podium zag hij zijn band pas. Ze leken ontspannen, gedroegen zich zoals altijd maar Milo had het gevoel dat ze net deden of hij er niet was. Hij zei zelf ook niets, legde met gesloten ogen zijn hoofd in zijn hals, schraapte zijn keel, probeerde de dikke prop weg te slikken die daar zat sinds de vorige avond. Het lukte hem niet goed adem te halen en hoopte dat het weer over zou gaan op het podium, zoals gewoonlijk.
Het eerste nummer ging vrijwel vlekkeloos, alleen Milo zelf merkte dat hij af en toe wat lijzig zijn zinnen afmaakte. Toen hij de zaal in keek werd hij zo duizelig dat hij dacht dat hij zou omvallen, en hij greep de microfoonstandaard, zijn voorhoofd tegen de kop van de microfoon drukkend, en hij kneep zijn ogen dicht.
“Kom op,” riep Fletcher achter hem.
Met moeite deed Milo zijn ogen weer open. Hij wilde zich naar zijn band omdraaien maar was bang dat hij zijn evenwicht zou verliezen.
Tom zette het tweede nummer in, maar Milo vergat in te vallen toen hij moest zingen. Zich verbijtend schudde hij zijn hoofd, iets wat de hele zaal moest hebben gezien.
Verdomme! Get a grip!
Vlak daarop zette hij zijn solo te vroeg in, en hij miste vervolgens een aantal noten – niet iets wat iedereen zou horen, maar Milo merkte dat zijn ademhaling begon te stokken en aan het einde van het nummer hyperventileerde hij bijna. Voordat ze het derde nummer inzetten, verdween hij van het podium. Hij liep recht in de armen van Rick.
“Wat is er?” vroeg Rick.
Milo veegde met trillende handen langs zijn gezicht. “Ik ga kapot daar,” kreunde hij, niet eens echt als antwoord op Ricks vraag.
“Onzin,” zei Rick. Hij keek Milo in zijn ogen tot die hem ook aankeek. “Onzin,” zei hij nog eens.
Alles wat Milo wilde zeggen bleef in zijn keel steken. Hij haalde adem, hoestte.
“Onzin,” herhaalde Rick nog eens, met nadruk. “Het zit in je kop. Hup, terug. Spelen.” Met die woorden duwde hij Milo terug in de richting van het podium.
Milo wankelde. Klam zweet liep langs zijn ruggengraat. Zijn ogen uitwrijvend ging hij terug het podium op. Hij pakte een flesje water dat klaar stond naast één van de monitors, dronk een paar slokken, zette het terug en bleef met moeite op zijn benen toen hij weer overeind kwam. Houvast zoekend aan de standaard zei hij in de microfoon: “Sorry mensen. Ik ben een beetje ziek.” Hij sloeg zijn ogen op en wierp zijn meest verleidelijke blik de zaal in, hopend dat het ook echt lukte. De spotlights verblindden hem. “Maar ik zal mijn best doen de rest van de avond niet te kotsen, oké?”
De fans gilden.
De gitaarroadie hing hem zijn gitaar weer om.
Milo keek om naar zijn bandleden zonder ze te zien. “Klaar?” En zonder af te wachten zette hij de intro van het volgende nummer in.
Na afloop van het concert wachtte Rick hem op in de ruimte achter het podium. Hij nam Milo’s gezicht tussen zijn handen en grijnsde. “Zie je? Ging prima.”
Milo knikte halfslachtig en glimlachte slap. En viel flauw.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op LXV. Showtime

  1. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Zo beeldend beschreven.
    Ik zie het voor me.

  2. Annika zegt:

    Ja, je kruipt helemaal in zijn lijf!( Ff zeuren maar weet dat je het niet erg vindt…”..moest zich moeite doen…”) ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s