LIII. Ervoor

pianokeys“Milo. Wakker worden.” Iemand tikte hem zachtjes tegen zijn schouder. “Kom.”
Milo deed zijn ogen een stukje open. Het licht deed pijn aan zijn ogen en zijn hoofd klopte vervaarlijk. Hij kreunde, deed zijn ogen weer dicht. “Hoe laat is het?” Zijn stem klonk rasperig en hees.
“Wauw, je strot.”
Milo zuchtte. Fluisterend: “Spaar me.”
“Nog een paar uur tot de show. Je moet echt wat aan je stem doen.”
Milo opende weer zijn ogen, nu iets verder. Degene die hem wakker had gemaakt was Jesse. Hij zat gehurkt naast Milo. De kleedkamer was verder leeg.
Jesse bestudeerde een hele tijd Milo’s gezicht en zei uiteindelijk: “Denk je dat het gaat lukken straks?”
Zoals hij zich voelde? Nee. Nooit. Milo antwoordde niet.
Jesse wachtte even en zei toen zacht: “We kunnen cancelen, Milo.”
“Nee.” Milo deed zijn ogen weer dicht, wreef met zijn handen over zijn gezicht, draaide zich op zijn rug en deed zijn ogen weer open. Ze traanden. Hij veegde het vocht weg. “Nee. Ik kan moeilijk vijfduizend man teleurstellen omdat ik een avondje doorgezakt ben.”
Jesse glimlachte licht.
Milo zag het vanuit zijn ooghoek en deed zich moeite ook te glimlachen. “Ik ga mijn best doen.” Hij had geen idee hoe.
“Kan ik wat voor je doen?”
Milo knipperde met zijn ogen. “Nee joh.” Met moeite kwam hij overeind.
Jesse haalde een flesje water uit de koelkast die in de kleedkamer stond. “Hier,” zei hij, Milo het flesje aanreikend terwijl hij naast hem op de bank ging zitten waar Milo op had liggen slapen.
Milo pakte het flesje aan. Hij draaide tevergeefs aan de dop, keek toe hoe Jesse het weer uit zijn handen pakte en het voor hem opendraaide. Milo steunde gefrustreerd, sloeg zijn ogen neer, pakte het geopende flesje aan van Jesse en nam een slok, terwijl hij net deed of hij niet merkte dat Jesse hem langdurig bestudeerde.
“Weet je het zeker?” vroeg Jesse uiteindelijk zacht.
Milo knikte, maar keek Jesse niet aan. “Ik zorg ervoor.” Hij nam nog een slok water, schraapte zijn keel. Zijn stem klonk iets beter: “Laat me maar even.”

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s