LI. Afsprong

pianokeysIn een club waar een band op een waanzinnig volume punkrock stond te spelen zat Milo op een balkon dat gereserveerd was voor vips. Op de tafel voor hem stonden een leeg glas en een bijna lege fles gin. Maar de coke zorgde ervoor dat hij zich niet dronken voelde.
Naast hem zat een geweldig mooi meisje met een poppengezicht en spierwit haar. Ze zoende hem zacht in zijn nek en af en toe op zijn mond. Soms kuste Milo haar terug, maar hij liet haar vooral haar best doen. Hij wist dat ze hoopte dat hij haar mee naar huis zou nemen, maar hij wist ook dat hij het niet zou doen. Wel gleden zijn vingers af en toe uitdagend tussen haar benen, zodat hij haar kon horen hijgen en kreunen in zijn oor. Misschien zou hij haar doen op het toilet.
Met een schuin oog kijkend naar de band op het podium snoof Milo een laatste beetje cocaïne van de achterkant van zijn hand. Hij liet het meisje de resten van zijn hand likken en kuste haar terug toen ze haar lippen weer tegen de zijne drukte.
Hij voelde zich onoverwinnelijk.
Ergens in de verte besefte hij dat hij de volgende avond weer ergens op het podium zou staan met zijn band, en dat ze nog een vijftal shows zouden doen om de tour af te maken. En ook dat iedereen dacht dat hij thuis lag te slapen. Dat iedereen heel erg bezorgd was om hem, en fucking terecht, en dat hij tegen iedereen had gezegd, jongens, echt, laat me maar even alleen, ik ga heus niet helemaal stuk.
Behalve dat hij vanavond dus echt helemaal stuk ging.
Hij had nog nooit zo veel coke gesnoven op één avond. Hij had zelden zoveel gedronken als vanavond.
Ja, misschien had iemand wel gezien dat hij hier zat, samen met die knappe meid. Misschien fotografeerde iemand hen wel terwijl hij haar half-geïnteresseerd zoende, of als hij zijn hand in haar slipje liet glijden om haar uit te dagen. Misschien stond hij morgen wel weer in één of andere krant, of in alle kranten tegelijk, en als het niet morgen was, dan misschien wel de dag erna. Maar het interesseerde hem op dit moment geen donder. Fuck alles en iedereen.
Whatever.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op LI. Afsprong

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s