XLVI. Waarheid

piano-music_sPas toen Milo ruim na het concert in de bus zat die hem naar het hotel bracht waar ze overnachtten, merkte hij dat er tranen over zijn wangen liepen. Tijdens het nummer zelf was hij emotioneel geweest, maar tot zijn eigen verbazing was hij niet in tranen uitgebarsten na de laatste woorden en hij had het concert afgemaakt in een staat van enorme euforie, een gevoel waarvan hij dacht dat het helemaal niet bestond zonder de hulp van drugs.
Hij was high van geluk van het podium af gekomen en alle complimenten die hem werden gegeven waren voor het eerst in zijn leven niet expres nodig om hem zich beter over zichzelf te laten voelen. Als het altijd zo was, dan zou hij voor altijd op tournee blijven, altijd optreden, elke avond. Als het kon zelfs ook elke middag. En ’s ochtends, wie zei er dat hij niet in de ochtend kon spelen? Hij zou voor altijd spelen, overal. Hij zou nooit op hoeven houden. Alles zou altijd geweldig zijn. Hij zou nooit meer interviews geven. Hij zou alleen nog maar platen maken en optreden. En verder niks.

En nu hij in de bus zat, ebde het weg. Zachtjes. En het maakte plaats voor de emotie waarvan zijn bandleden en zijn manager bang waren geweest dat die hem zou verlammen als hij het nummer van zijn vader zou spelen. Het kroop voorzichtig langs zijn rug omhoog, nam bezit van zijn maag, zijn longen, zijn slokdarm. Het klemde op zijn borst tot het pijn ging doen, drukte aan de binnenkant van zijn schedel, het kneep zijn ogen samen en duwde ineens een dikke stroom heet vocht uit zijn traanbuizen waar geen einde aan leek te komen.
Milo leunde met zijn hoofd achterover, keek door het water in zijn ogen naar de bekleding van het plafond van de bus, naar de zachte goudkleurige lampjes die erin zaten. De tranen liepen over zijn slapen in zijn haar. Hij haalde adem, voelde hoe die stokte, hoorde zichzelf snikken en legde zijn beide armen over zijn gezicht.
Iedereen zag het. Niemand kwam naar hem toe.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op XLVI. Waarheid

  1. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Ik adviseer je, schrijf hier een boek over!
    Zo sensueel gevoelig geschreven.
    Ik blijf er bij huilen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s