XL. Bitter

Piano_sAl voordat de taxi was gestopt zag Milo dat Rick bij zijn voordeur op hem stond te wachten. Hij deed heel even zijn ogen dicht voordat hij uitstapte.
“Waar hing je uit?” vroeg Rick, nog voordat Milo het portier van de taxi had gesloten.
Milo voelde zijn hart samentrekken. “Gaat je geen flikker aan,” antwoordde hij, langs Rick heen de treden op lopend naar de voordeur van zijn huis.
“En of me dat een flikker aan gaat,” zei Rick. “We gaan op tournee, het is verdomme honderd procent mijn zaak waar jij uithangt.”
Milo stak de sleutel in het sleutelgat en zei: “Stel een goeie tourmanager aan. Lijkt me een supergoeie oplossing voor jouw probleem met mij.”
“Wat heeft dat nou weer te betekenen?”
Milo draaide zich om naar Rick, die nu ook bovenaan het trapje stond, alsof hij met Milo mee naar binnen zou lopen. “Je vindt toch dat ik een babysit nodig heb? Daar stel je dan dus een tourmanager voor aan. Kan die gast de hele dag mijn labiele handje vasthouden.”
Ricks mond viel nog net niet open. “Waar komt dat vandaan?”
“Ik hoorde jullie praten. Fletcher en jou. Hoe bang jullie zijn dat ik iets raars doe.” Milo snoof. “Nou, fijn om te weten. Maar maak je vooral geen zorgen over mij.”
“Je hebt drie flessen drank op je salontafel staan.”
Milo haalde zijn schouders op. “Dus?”
“Ik wil je gewoon graag…”
“Dus ga je in mijn huis staan kijken.”
“Ik wilde weten of je thuis was.”
“Wat is er mis met aanbellen?”
“Deed ik. Maar je hebt wel vaker de deur niet opengedaan voor me. Weet je nog?”
“Daar had ik een verrekt goeie reden voor, weet je nog?”
Rick haalde diep adem. “Je weet hoe erg me dat spijt…”
“Ja, ja. Zo erg dat je er alles aan hebt gedaan om me te rehabiliteren. Superbedankt nog daarvoor. Zo goed?”
“Ik geef om je, Milo. Kom op man.”
“Fijn.” Milo begon de deur te sluiten, maar Rick duwde hem weer open.
Rick probeerde nog eens de aansluiting te vinden. “Kan ik iets voor je doen?” En toen Milo zijn hoofd wegdraaide: “Milo. Kan ik iets voor je doen?”
“Iemand anders inhuren om te controleren waar ik uithang?” opperde Milo bitter. “Dan hoef je het vuile werk niet allemaal zelf te doen.” Daarop smeet hij de deur in Ricks gezicht dicht. Hij liet zich met zijn rug tegen de deur aan op de grond zakken en deed zijn ogen dicht. Shit, dacht hij, shit, shit, shit.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s