Burengerucht

Er was een feestje en daar wist ik van. Dat ik daar last van zou hebben tot op zekere hoogte wist ik natuurlijk ook. Maar dat is één keer in de zoveel tijd niet erg. Totdat het feestje ’s morgens om half zes nog steeds zo luid was dat niet alleen de directe buren (ik), maar ook andere buurtgenoten er last van hadden. Wat doe je dan?

Ik ging bij mijn buren langs en vroeg of de muziek nu alsjeblieft nog wat zachter kon. Iedereen was bijzonder lief, vriendelijk en begrijpend en de muziek ging inderdaad zachter. Voor een minuut of tien. Ik was net weer terug in mijn bed en besloot dat een beller sneller was. Er werd niet opgenomen, maar de muziek ging nu zachter. Voor een paar uur.

Iets na negen uur hing ik weer met de buurman aan de telefoon, om te vragen of het wat zachter kon. Dat ging helaas niet zonder discussie. Hij vond dat het wel meeviel. Een discussie die ik al eerder met hem voerde. Al een keer of drie in de afgelopen maand.

Tijdens deze gesprekken geeft hij me, waarschijnlijk onbewust, steeds het gevoel dat er iets mis is met míj als ik kom klagen. Terwijl ik weet dat ik niet de enige in de buurt ben die er last van heeft.

Afijn, de muziek ging weer uit. En ik ging een kleine twee uur later van huis. Om tegen de avond met lood in mijn schoenen terug naar huis te komen.

Gewoonlijk vind ik het heerlijk om thuis te zijn. Thuis is mijn veilige haven. Maar nu zag ik er tegenop om naar huis te gaan. Want ik wil helemaal niet hoeven discussiëren over waarom ik gesteld ben op mijn rust en mijn slaap.

Ik wil gewoon in mijn stokoude huisje kunnen wonen. Volgens mij ben ik niemand tot last. En ik wil gewoon geen gezeur.

Wat zou u doen?

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Burengerucht

  1. Huh? Begrijp ik goed dat je tot 6 uur de ochtend het geduld hebt genomen om het feestje te laten zijn? Waar haal je al het geduld vandaan? De regel is dat de muziek en feestgeruis na middernacht geruisloos moet zijn… Dus ik persoonlijk had om 01.30 al voor zijn deur gestaan! Omg! En dan om 9.00 in de ochtend nog last van hebben! Echt niet dat je een zeur bent!

    • Jackles zegt:

      Heb van mensen in mijn directe omgeving wel eens gehoord dat ik niet erg veel geduld heb met anderen. Eh… 😊
      Ik hou gewoon niet van gezanik & kan veel hebben. Maar dat ik bijna stond te huilen toen ik gistermorgen belde, daar schrok ik wel van.

      • Ik ken je verder niet dus kan ik daar niet over zeggen, maar als ik je verhaal zo lees, en zoals ik al eerder antwoorde weet ik niet of het begrip geduld goed wordt geïnterpreteerd door de mensen die dichtbij staan🙂

  2. Villasappho zegt:

    Ik had veel eerder actie ondernomen mijn buren respecteren zelfs mijn dagrust en ik ben hun dan ook bijzonder dankbaar. Misschien de wijkagent eens bellen?

  3. Plato zegt:

    Jackles, als dit echt gebeurd is in jouw woonomgeving, dan zou ik (na tien uur in de avond) één keer vriendelijk, één keer dringend en de laatste keer dreigend hebben gevraagd om minder lawaai. Daarna zou ik de politie hebben gebeld en ik zou (als het een stokoud huurhuisje is) de woningbouwvereniging ervan in kennis hebben gesteld. De meeste buren laten het niet zover komen maar die enkeling die het voor iedereen verziekt, moet aangepakt worden zodat hij begrijpt dat niet jij maar hij afwiijkend gedrag vertoont.
    Hoe stokoud is dat huisje eigenlijk? Ben ik nieuwsgierig naar.

    • Jackles zegt:

      Ja, dit is helaas non-fictie. Ik woon in een koophuisje uit 1930, een arbeiderswoning die behoorlijk gehorig is. & ik ben gek op dat huisje. Zoals ik gek ben op mijn woonomgeving. Het doet me echt zeer (fysiek zelfs) dat ik me niet 100% op mijn gemak durf te voelen in mijn eigen huis.
      Afijn, we zijn het gesprek weer aangegaan. De politie bellen is ook weer heel rigoreus.
      Ben ik uiteindelijk toch veel verdraagzamer dan mensen in mijn omgeving denken dat ik ben. 😊

  4. Mack zegt:

    Ik vind dat je al heel veel gedaan hebt. Volgende keer de politie maar bellen. Je kunt niet blijven vragen, en zeker niet als één of andere zichzelf overschattende aso net doet alsof het aan jou ligt. Sowieso hoor, om na tien minuten die muziek alweer harder te zetten als je net geweest bent….lijkt nergens op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s