XXVII. Verleden

Piano_sMilo stond midden in Ricks kantoor. Met zijn blik gericht op zijn voor de tweede keer binnen een jaar in verband gehulde handen zuchtte hij. “Er is zo veel wat ik niet heb verteld.”
Rick zei niets. Jesse, Tom en Fletcher zeiden niets.
“Moeten jullie alles weten?” Milo draaide zijn rug naar zijn manager en zijn band toe. Zacht, meer tegen zichzelf dan tegen de anderen: “Dacht het niet.”
Fletcher zei als eerste iets. “Heb je Rick niks verteld over jezelf?”
Milo draaide zich weer om. “Wat heeft hij daarmee te maken?”
“Alles,” zei Fletcher. “Hij tekende jou en daarmee had hij elk recht om alles over je te weten.”
Milo wendde zijn blik af.
“Ik bedoel dit niet lullig,” zei Fletcher. Hij klonk zo zelfverzekerd dat Milo hem wilde slaan. “Ik bedoel alleen dat Rick jou beter tegen jezelf in bescherming had kunnen nemen tegen jezelf als hij meer over je achtergrond had geweten.”
“Of niet,” sneerde Milo.
“Of niet,” herhaalde Fletcher met een sarcastische ondertoon.
Milo liep naar de deur van het kantoor, draaide zich om, liep terug naar het midden van de ruimte. “Ik hoef hier niet te zijn. Snap je?”
“Donder dan op,” zei Fletcher.
De boosheid die in hem oplaaide maakte Milo misselijk. Hij beende naar de deur, naar het raam, terug naar de deur. Plofte uiteindelijk trillend van woede in een stoel tegenover Fletcher.
Na even vroeg Fletcher koel: “Waarom ben je nog niet weg?”
Milo reageerde niet.
“Je hoeft me niet te mogen,” zei Fletcher.
Milo snoof. “No prob.”
“Prima. Doe het voor jezelf.”
“Ik haat mezelf.” Stilte. “Ik snap niet waarom iedereen me zo leuk vindt.”
Rick antwoordde: “Omdat je zo talentvol bent.”
“Nietwaar.” Milo knipperde met zijn ogen. “Iedereen wil met me neuken. Dat heeft geen fuck met mijn zogenaamde talent te maken.”
“Rick wil niet met je neuken,” snauwde Fletcher, “en ik ook niet. En Tom niet, godverdomme, en Jesse ook niet. Iedereen die ik ken in jouw omgeving wil ervoor zorgen dat het weer goed gaat met je. Iedereen wil je weer zien lachen.”
Daarop begon Milo te huilen.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s