Robots

aiIn de Engelse krant The Guardian vorige week een alarmerend artikel: Artificial Intelligence (AI) zou ervoor kunnen zorgen dat de helft van de wereldbevolking binnen de komende dertig jaar zonder werk komt te zitten. O nee! Hoe moet dat nou met mijn hypotheek?

Verschillende techgoeroes luidden al eerder de noodklok. Elon Musk van Tesla zei een tijd geleden al dat AI “onze grootste existentiële bedreiging” is. Een spannende uitspraak. Angstaanjagend ook. Een meteoriet van zes kilometer doorsnee is immers ook een existentiële bedreiging, en AI is een nog grotere bedreiging dan dat, blijkbaar.

Ik snap wel mensen in paniek raken als tot ze doordringt dat hun werk binnen een paar jaar helemaal overgenomen kan worden door robots. En dan bedoel ik niet alleen de havenarbeiders in Rotterdam, die inmiddels ook hun werk al eens neer hebben gelegd omdat ze een baangarantie willen nu er robots komen die bijvoorbeeld schepen gaan be- en ontladen. Ook callcentermedewerkers moeten zich zorgen maken om hun werk. Laten we kort zijn: de hele middenklasse moet zich druk maken of zijn werk er over een paar jaar nog wel is.

Maar er is ook een andere kant.

Altijd als ik tegen mensen zeg dat ze zouden moeten doen wat ze écht leuk vinden, hoor ik terug dat daar geen geld mee te verdienen is. Of dat daar niemand op zit te wachten. Heel veel mensen zouden best aan de slag willen in creatieve beroepen, maar denken dat dit niet mogelijk is omdat ze “de hypotheek moeten betalen”. Veel mensen willen graag andere mensen helpen, maar doen dat niet omdat “het geen geld opbrengt”.

De crux is volgens mij dit. We moeten niet tegen gaan dat AI onze middenklassebanen gaat uitvoeren. We moeten vooruit. We moeten kijken naar wat mensen nodig hebben om hun hart en ziel te voeden. Dat mensen dus geen geld meer ‘moeten’ verdienen met baantjes die ze toch niet leuk vinden, maar dingen gaan doen waar ze warm voor lopen, dingen die ze echt belangrijk vinden, en daar geld voor krijgen.

Onze uitdaging is denk ik niet om banen te behouden voor de werkende bevolking. Onze uitdaging is het radicaal veranderen van onze economische modellen en denkwijzen. Van uitvoeren wat nu eenmaal moet, naar doen wat gewoon kan. En doen wat ons plezier doet. Laat een robot doen waar je geen zin in hebt. En werk vervolgens hard voor iets wat je echt kan schelen. Iets waarmee je echt het verschil maakt.

Onze grootste existentiële bedreiging is niet AI, maar de vraag of we bereid zijn de dingen waaraan we gewend zijn anders te gaan doen. En volgens mij zijn wij daar als soort supergoed in. Daar is onze soort namelijk op gemaakt.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Filosofie, Inspiratie, Media, Nieuws, Persoonlijk, Wetenschap. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s