Wit

maurice-whiteDe magnolia’s achter het kantoor waar ik werk barsten uit hun knoppen, zag ik dinsdag. Het is lente. Een nieuw begin. Zoals elk jaar.

Er bloeien ook Forsythia’s (dat zijn die struiken met die gele bloempjes, weet u dat ook weer), en ik zag gisteren een kersenbloesem die op het punt staat bloemen te krijgen.

We hebben geen winter gezien in deze contreien. Ik zeg het, u zegt het, mensen in de supermarkt zeggen het tegen elkaar. Het lijkt wel of alles een beetje raar is de afgelopen tijd. Alsof dingen niet zo zijn als gewoonlijk. Niet zoals elk jaar. Wel een nieuw begin, zoals elk jaar, maar niet wanneer je het verwacht.

Dat ‘we’ mensen als David Bowie en Glenn Frey zouden verliezen is ook niet wat ‘we’ hadden verwacht. En toch gebeurt het. Nog eens.

Gistermorgen hoorde ik dat Maurice White, oprichter van de legendarische band Earth, Wind and Fire, na twintig jaar was bezweken aan de ziekte Parkinson. Op de radio draaiden ze After The Love Has Gone na dat nieuwsbericht.

Vanmiddag besefte ik dat ik al tijden geen Earth, Wind and Fire meer gedraaid had, en dat terwijl ze zulke waanzinnige muziek hebben gemaakt. Hun concert in Ahoy Rotterdam in 1999 is één van de beste concerten die ik ooit heb gezien. (Het maakte Barry White, die daarna het podium betrad, totaal overbodig. Zelfs als hij zelf niet zo slecht was geweest was de zaal waarschijnlijk leeg gelopen.) Dus besloot ik weer eens iets van hen te draaien.

Toen Fantasy uit mijn speakers rolde, kreeg ik tranen in mijn ogen. Goh, Maurice White. Alweer een legende die ons verlaten heeft. Ik neem aan dat hij op een betere plaats terecht is gekomen dan die, waar de beperkingen van zijn verschrikkelijke ziekte hem toe veroordeelden tijdens zijn leven.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Muziek, Nieuws, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

2 reacties op Wit

  1. Er in geramd door mijn 5 jaar oudere broer was het geen ontkomen aan als kind… Nu horen zij tot mijn muziek collectie.. Mijn broer is in november overleden op 52 jarige leeftijd en ik weet zeker dat hij Maurice wie hij al zijn hele leven wilde ontmoeten met open armen heeft ontvangen! En dan samen al zingend het licht betreden https://m.youtube.com/watch?v=pEEzVzF_pZU 💜

  2. Mack zegt:

    Ik heb een singeltje van hem, stand by me, uit de tijd dat ik nog geen idee had wie Maurice White was. Dus we hebben Bowie, Frey, White, er was er nog eentje, en nu gisteren weer Eddy Wally!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s