VI. Vooruit

Salade. Het was wat hepiano-music_st was. Iets anders had hij nu niet in huis. Met getuite lippen keek Milo naar zijn ontbijt. Toen sloot hij zijn ogen.
Oké. Zijn vrienden hadden tegen hem gezegd dat hij goed moest eten en slapen, en dat het dan sowieso beter met hem zou gaan. Dus daar zat hij dan. Met iets te eten.
Fucking salade.
Hij had broodjes moeten gaan halen ofzo.
Gisteravond  had hij geprobeerd te spelen, eerst piano (wat resulteerde in een huilbui), daarna gitaar (waarna hij daadwerkelijk had overdacht of het makkelijk was een einde aan zijn leven te maken). Hij wist zeker dat hij zichzelf weer teleur zou stellen, maar vandaag zou hij het weer proberen. Hij zou beweging in zijn beschadigde vingers krijgen, al was dat het laatste wat hij deed. Niet alleen om te overleven. Maar ook om een superlange neus te kunnen trekken naar zijn platenmaatschappij en zijn manager. En de moord aan die arts die hem had verteld dat het over was met zijn carrière.
Er was een theorie bij Milo opgekomen die hem niet meer los liet.
Zijn maatschappij en zijn manager hadden bedacht dat hij meer geld op zou brengen als ze de sympathie van het grote publiek zouden wekken, in plaats van dat ze tijd en energie in hem zouden steken zodat hij weer echt beter zou worden. En de arts had hen daarin bediend. Tegen een mooie vergoeding uiteraard.
Erg genoeg was het waarschijnlijk ook nog waar. Hij had zichzelf verteld dat hij een wantrouwend stuk ongeluk was geworden, maar hoe meer hij erover nadacht, hoe plausibeler het was.
Goed. Van die lui was hij binnenkort verlost.
Milo pakte de vork die naast zijn salade lag en prikte hem in een stapel van de groene en rode blaadjes.
Rock ’n roll.

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Milo Morris, Random writings, Schrijfsels en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op VI. Vooruit

  1. ria zegt:

    Aangrijpend verhaal .Ik hoop fictie
    Groetjes, Ria

  2. Chantal G zegt:

    Dacht steeds moet ik nog lezen..Gelukkig nu even tijd en niet vergeten! Dank je!

  3. Rob Alberts zegt:

    Achterwaarts tot hier gelezen.
    Nu moet ik eerst op adem komen.

    Wat een verhaal ……..

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s