Egoïsme

Toen ik eerder vanavond een vriend belde besefte ik al dat ik dat puur uit eigenbelang deed. Ik was thuis, had niet echt wat te doen vanavond en dacht, misschien kunnen we gaan eten of een film kijken of wat dan ook.

Op het moment dat hij me terug belde wist ik dat hij dat uit puur eigenbelang deed. Omdat ik weet dat hij, nu hij het druk heeft, alleen maar klaagt over hoe druk hij het heeft. Dat houdt hij uren vol.

Dat is allemaal geen probleem. Ik ken hem al even. Hij kent mij al even.

Hij vroeg niet hoe het met mij ging – dat doet hij nou eenmaal niet als hij het druk heeft met zichzelf. Ik vroeg wel hoe het met hem ging, maar met het doel dat hij  zou vragen hoe het met mij gaat.

Het gesprek verliep stroef. Ik vond dat hij egoïstisch deed en liet dat blijken. Hij deed net of hij dat niet merkte.

Pas nadat ik boos op had gehangen besefte ik dat ik net zo egoïstisch was als hij. Hij wilde tegen mij praten over zijn leven, en ik wilde dat hij naar mij zou luisteren terwijl ik over mijn leven zou praten.

Moet ik boos zijn op iemand die eigenlijk het zelfde doet als ik? Dat vind ik niet. Dus hield ik op met boos zijn.

Om heel eerlijk te zijn: egoïsme vind ik helemaal niet erg. Dat kan ook niet. Ik ben immers zelf ook wel eens zo.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

6 reacties op Egoïsme

  1. ria zegt:

    Gelijkgestemden . Jij geeft het eerlijk toe 😉
    groetjes, Ria

  2. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Waar 2 kijven ???????
    Leer mij wat op dit moment?
    Toch met de juiste communicatie moet het kunnen lukken, is mijn mening.

  3. annika zegt:

    Mensen doen volgens mij alles uit egoïsme. Zo lang het goed doen is is het natuurlijk prima! Mensen en andere dieren streven naar zich zo goed mogelijk voelen want we zijn hedonisten!

  4. Woolywoot zegt:

    Daar ”worstel” ik ook wel eens mee. Dan merk ik ineens dat ik ontzettend over mijzelf zit te praten en denk dan achteraf..heb ik wel eens gevraagd hoe het met de ander ging? Daar let ik nu wel meer op. En als je dan echt gaat luisteren en jezelf ”uit” zet is het nog interessanter dan jezelf eigenlijk. Maar ik ben mede door dit vraagstuk een blog begonnen. Als ik wat kwijt wil heb ik altijd mijn blog nog en is niemand verplicht te luisteren of antwoorden. En kan ik wat gedoseerder met mensen in het echt gesprekken houden. Als ik dan behoefte heb om uitzonderlijk veel van mijzelf kwijt te willen waar die ander geen touw meer aan kan vastknopen en waarbij ik ook niet persé een antwoord of oplossing hoef, maar wel graag een luisterend oor (of oog) heb, dan blog ik 😉 Dat zet tevens voor mij alles meteen meer op een rijtje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s