Kanker

Afgelopen weekend las ik heldenverhaal van iemand die zichzelf had gevonden doordat ze doodziek was geworden. In de letterlijkste zin van het woord doodziek. Deze dame kreeg kanker, een ongeneeslijke soort, en verklaarde in een oprecht interview dat ze nu pas echt gelukkig was. Niet vanwege de ziekte, uiteraard, en het vooruitzicht haar man en kinderen te moeten verlaten maakte haar wel degelijk verdrietig, maar in haar hele leven was ze nog nooit zo gelukkig geweest als in deze laatste maanden, terwijl de dood steeds nadrukkelijker op de loer lag.
Een hoopgevend en ongelofelijk mooi verhaal. Een ongelofelijk sterke ziel.
Iemand die ik ken uit een niet meer zo recent verleden werd enige tijd geleden gediagnosticeerd met kanker. In de darmen, geloof ik. Hoe dan ook, geen kattenpis. Maar via Facebook laat hij met grote regelmaat weten dat hij hoopvol en positief is, en vol vechtlust, en dat hij deze vreselijke ziekte zal verslaan.
Ook een ongelofelijk sterke ziel.
En toch word ik van beide verhalen ook wel een beetje pissig.
Want ik ken ook mensen die het gevecht hebben verloren, en mensen die helemaal niet dolgelukkig waren in de laatste maanden. Mensen die verlammend bang waren om te sterven. Mensen die helemaal niet meer konden vechten. Mensen die nooit in staat zijn geweest te vechten tegen hun kanker.
Al die verhalen van mensen die vechten en zullen verslaan, of mensen die weliswaar niet zullen verslaan, maar wel elke dag dolgelukkig zijn. Ik vind ze niet eerlijk.
Nee, begrijp me niet verkeerd, die mensen zijn vast goudeerlijk.
Maar het is niet eerlijk tegenover die mensen die zich niet zo voelen, en die de kracht niet op konden brengen om te genieten of te vechten, en die elke dag, elke minuut alleen maar verloren. Die er geen gat meer in zagen. Die depressief waren omdat hun leven, hoewel sowieso eindig, wel een heel rottige wending had genomen. Want die mensen konden het niet helpen dat ze bang waren, dat ze niet in staat waren om te vechten, dat ze niet als overwinnaar uit de bus kwamen.
Kanker, elke vorm ervan, is een vreselijk iets. En het is zeker niet iets waar je altijd tegen kunt vechten, en het is ook niet iets waar je gelukkiger van moet of kunt worden.
Heb niet alleen respect voor hen die zeggen te vechten, en voor hen die zeggen dat ze er sterkere, mooiere mensen van zijn geworden. Heb respect voor iedereen. Misschien juist wel voor hen die bang durven te zijn. En juist voor hen die zich over geven aan wat ze met de beste wil van de wereld niet kunnen ontlopen.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Bericht, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

5 reacties op Kanker

  1. beaunino zegt:

    Ik denk dat een dodelijke ziekte het het eigen karakter sterker tot uitdrukking laat komen. Mensen die voorheen hun problemen te lijf gingen, doen dat nu ook. En de vluchters /ontkenners voor problemen zullen ineens geen strijders worden. Denk ik dus.
    Waarom zouden we al deze mensen met elkaar ineens gaan vergelijken omdat ze ziek zijn?
    Ze voeren allemaal hun eigen strijd tegen die kutkanker, of het nu passief is, of actief.
    Dus ik ben het helemaal met je eens.

  2. Hartelijke Hot Hulk zegt:

    Mooi en doordacht goed blog.

    Het omgaan met een ziekte/ongeluk kan in verschillende vormen.
    Ik met mijn eigen ziekte, bipolaire stoornis, kijk vaak naar mensen in een rolstoel.
    Zij proberen er het beste van te maken.
    Probeer ik ook te doen.
    Alleen het lukt vaak niet vanwege die enorme stemmingswisselingen.
    Maar sommige gaan rolstoel racen, basketbal spelen of andere sporten.
    Er zijn er zelfs die met Alpduzes meedoen.
    Mensen zijn (gelukkig) niet allemaal hetzelfde.
    Maar daarom vind ik je zin zo mooi, dat wij ze ongeacht allemaal moeten respecteren in hun doen en laten, hun lijden en leven.

  3. annika zegt:

    Ik ben het helemaal met je eens! In deze tijd wordt het je gewoon kwalijk genomen als je mens durft te zijn. Daar horen angst, kwaadheid, egoïsme enz bij. Je moet flink zijn, altijd beheerst en positief en als je het lekker vindt om te niksen en een rustg leven te hebben ben je negatief en doe je niks met je leven! Eigenlijk leven we daardoor in een soort sociale dictatuur! Gedragsvoorschriften alom! Dat geeft frustraties en depressies omdat je niet jezelf mag zijn! Dus wat je zegt: goed als je bent wie je bent en daar voor gewoon uit durft te komen!

  4. Mack zegt:

    Dat vechten moet niet overschat worden. Wubbo Ockels vocht. Als je het overleeft heb je geluk gehad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s