Moment

Zoals elke avond stak ik een kaarsje aan op de schoorsteenmantel en ik dacht aan mijn lieve poes Nyx. Aan dat ze ’s morgens altijd op mijn bed lag als ik wakker werd. Dat ze ’s avonds, op de bank, tegen me aan kwam liggen om te gaan slapen terwijl ik haar aaide. En hoe ze dan haar pootjes om mijn arm sloeg. Dat ze altijd voor het raam zat te wachten als ik thuis kwam, of op de vensterbank sprong op het moment dat ze mijn auto hoorde. Aan waar haar etensbakje stond in de keuken. Aan hoe ze voor me uit naar boven rende als ik naar bed ging, en voor me uit naar beneden als ik opstond.

Ik draaide me van de kaars af en verkeerde hetzelfde ogenblik even in een soort schemerwereld. Een wereld waarin alles tegelijk is; gisteren, vandaag, morgen. Een wereld waarin ik een eeuwigdurende seconde lang niet besefte dat er zoiets bestaat als ‘dood’, een lang, warm moment waarin ‘dood’ niets was. Een een moment lang leefde Nyx gewoon weer, was ze gewoon bij mij in de woonkamer. Een lang, warm moment lang dacht ik dat ik haar even kon pakken om haar te knuffelen.

Het was een heel echt moment, waarin de realiteit een andere was. Waarin het onmogelijk was dat Nyx er niet zou zijn.

En toen was het weer voorbij.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

3 reacties op Moment

  1. tresemayonaise zegt:

    *pats* dat kwam binnen dit verhaal. Nyx. Zelfs ik denk wel eens aan Nyx. Ken haar alleen van je foto’s. Maar als ik naar mijn eigen katje kijk en eraan denk dat ik haar moet missen, net als jij Nyx moet missen…. Dan vind ik dat heel verdrietig. Hoop van harte dat je binnekort weer toe bent aan een nieuw maatje. En dat de scherpe randen van je gemis niet meer zo diep snijden.

    • Jackles zegt:

      Thanx Patrice. ❤

      Als ik verhalen las zoals deze toen Nyx nog leefde kwam dat ook altijd superhard binnen. Sorry. Ik heb echt gedubt of ik deze zou posten maar dacht uiteindelijk, fuck it, waarom niet…

      Voorlopig ben ik nog niet toe aan een nieuw beestje in huis – ik was vorige week bij het asiel & kwam daar alleen maar vandaan met het gevoel dat ik geen andere kat wil, alleen Nyx. Het zal nog wel even duren voordat dat gezakt is. Maar het is zoals het is en daar heb ik ook vrede mee. Dat is al heel wat…!

  2. Patrice zegt:

    Juist goed dat je het post. Goed voor je verwerking. Bovendien is het een mooie ervaring die je had op dat moment. Teken van verbondenheid met het wezentje wat je zo dierbaar is.
    Delen is dan ook heel waardevol, hopelijk beseffen je lezers hierdoor dat niets vanzelfsprekend is.
    Dat deed het bij mij in ieder geval wel. Dank daarvoor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s