WE-300: Geuren

Een inhaalslag. Vorige maand haalde ik geen inspiratie uit het door Plato gestelde woord, want mijn hoofd was schijnbaar ergens anders mee bezig. Maar de aanhouder wint; er staat iets ‘op papier’…

Er hingen werkelijk verschrikkelijke ‘kunstwerken’ aan de wand in zo’n crematorium. Vage schilderijen waarop je engelen zou moeten kunnen herkennen, of de hemelpoort. En afdrukken van clichématige gedichten van plaatselijke kunstenaars op een neutrale achtergrond. Natuurlijk allemaal zo geruststellend en kalmerend mogelijk bedoeld, maar als er één ding was waar hij ongelofelijke jeuk van kreeg, dan was het dit. Het was even erg als de zalvende stem van de dame die de uitvaartplechtigheid begeleidde, even hemeltergend als de standaardverhalen die mensen ophingen als ze naar voren werden geroepen om hun zelfgeschreven poëzie voor te dragen of een mooi woord te spreken over de overledene.
Over de doden niets dan goeds.
Eén ding was vrijwel altijd afwezig in etablissementen als deze – het rook er nooit ergens naar. Niet in de kamer waarin de rouwenden zich verzamelden, niet in de aula waar de kist en bloemen op stonden gesteld, en niet in de koffiekamer. De bloemen op de kist in de aula roken nooit ergens naar, en de koffie ook niet. Eenmaal had hij het meegemaakt dat hij daadwerkelijk iets rook in een crematorium, en dat was toen na de plechtigheid bitterballen werden geserveerd. Het rook er zo penetrant naar frituurvet dat de aanwezigen meteen na thuiskomst hun kleren in de was hadden kunnen doen. Je had overigens kunnen merken dat ze nooit bitterballen serveerden, want ze waren maar half warm en veel te vettig.
Nu echter rook hij niets meer. Nooit meer. Hij keek naar de gezichten van de aanwezigen, zag tranen en verdriet en voelde niets. Waar hij was waren geen gevoelens. En geen aroma’s. En op een dag zou hij ook niets meer zien.
Hij wist niet of het voor iedereen zo was, maar hij was tevreden. Het was stil en vredig. En in het donker was helemaal niets.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Schrijfsels, Word Exact 300. Bookmark de permalink .

3 reacties op WE-300: Geuren

  1. platoonline zegt:

    Macaber, maar goed geschreven verhaal Jackles. Ik weet niet of ik zo tevreden zou zijn als het zo zou gaan. Maar ik vrees dat er niets anders opzit dan je er bij neer te leggen. Dat het donker is, is tenminste nog ‘iets.’

  2. Pingback: De paragnost en… een nieuwe WE-300 | Platoonline

  3. Rebelse Huisvrouw zegt:

    Als je niets voelt geeft dat natuurlijk ook weer heel wat rust, anders kun je soms ook zo op en neer gaan in die poel van emoties. Maar toch, al met al… ik zou niet met die man willen ruilen En die vreselijke sfeer heb je goed neergezet. De lauwe bitterballen enzo… je ziet het gewoon voor je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s