China syndroom

In 1986 ben ik heel bang geweest. Toen bleek dat er brand was in de kerncentrale van Tsjernobyl waren er nachten dat ik niet kon slapen van angst. Maar in mijn dagboek van die periode vind ik er niets van terug. Ik vond twee zinnen toen ik eerder vanavond ging bladeren om te kijken hoe ik me 25 jaar geleden voelde: "Ze zeggen dat de kerncentrale nog steeds brandt" en "De Amerikanen zeggen dat we ons geen zorgen hoeven te maken". Dat was alles.

Op dit moment staan er enkele reactorkernen te smelten in Japan. Nou ja, dat weten we niet zeker. Maar de Japanse regering deed eerder vandaag nog voorkomen dat ze zeker weten dat er géén smelting plaats heeft gevonden in reactor 3 van Fukushima Dai'ichi, en ik weet zeker dat ze dat niet zeker weten.

Als het allerergste scenario plaats zou vinden, hebben we wereldwijd wat nieuws aan de hand. Het zogenaamde China Syndroom bestaat wel in theorie, maar feit is dat we niet weten wat er gebeurt als een gesmolten reactorkern door de bodem van zijn beschermende omgeving smelt en zich in de aarde boort. (Een gat tot aan het andere einde van de wereld zal zeker niet ontstaan, maakt u zich niet te druk. Tot een interessante film, The China Syndrome uit 1979, leidde het idee overigens wel.)

Vandaag ben ik op een andere manier bang dan in 1986, maar net zoals geschiedenis rijmen primaire emoties ook. Dus lijken sommige stukjes van wat ik voel als ik de naam Fukushima hoor of zie best wel een beetje op wat ik voelde als ik begin mei 25 jaar geleden de naam Tsjernobyl hoorde.

Welke nucleaire ramp er ook wel of niet plaatsvindt in het noordoosten van Japan, het is interessant om te zien hoe de menselijke psyche werkt. En hoe deze zich blijft ontwikkelen. Feit is: vandaag heb ik al meer geschreven over mijn gevoelens bij Fukushima dan ik in 1986 deed met Tsjernobyl. Sterker, ik heb in dit stukje meer geschreven over mijn gevoelens bij Tsjernobyl dan ik in 1986 deed. Dat zegt al een hoop.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Nieuws, Persoonlijk, Wetenschap. Bookmark de permalink .

7 reacties op China syndroom

  1. Plato zegt:

    Je ziet, ik ben er. Net als de vorige keren.

    Je hebt een goed stuk geproduceerd. Het moet een schok zijn te ervaren dat je kwetsbaarder bent dan je dacht en dat ‘het’ er nog altijd zit. Maar de beste methode om definitief af te rekenen is om het gebeurde in het bewustzijn terug te brengen en het daar te houden. En dat heeft de ik-figuur gedaan.

    Blijf je nu een tijdje langer in weblogland? Dat zou me nou blij maken.

  2. Wat kan ik goed invoelen wat je bedoelt!
    Helder en rakend geschreven, mijn complimenten!
    En ja onderdrukken kunnen wij mensen wel, tot op een gegeven moment de bom barst en alle dekseltjes van el doosje afvliegen, hoog de lucht in waar ze dan een tijdlang ongrijpbaar blijven drijven.

  3. jokezelf zegt:

    Ja, als je eenmaal begint met huilen, is er soms geen houden meer aan. Emotionele incontinentie noem ik dat ook wel eens. Volkomen zonder dat je het wilt, komen die tranen. Niet eens een herinnering, maar een enkel woord kan al voor zo’n dambreuk zorgen. Mooie WE.

  4. Voetje zegt:

    Het is de eerste keer dat ik bij jou kom lezen en ik gooi al met een compliment 😉 want ik vind het echt heel mooi geschreven!

  5. Dit raakt me, het is alsof ik iets over mezelf lees.
    ik heb dan ook een weblogpauze ingelast.
    Een we300 van grote klasse heb je geschreven!

  6. Min zegt:

    Ah je hebt de pen weer opgepakt. Wat fijn!!
    En tja je schrijfsel, ik blijf er fan van..

  7. Novie zegt:

    ook ik lees hier voor de eerste keer.Je schreef een zeer herkenbaar stukje tekst.Goed om te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s