Reboot, en reboot, en reboot…

Een dag of wat nadat ik besloot met enige regelmaat weer eens iets op mijn web-streepje-log te gaan zetten stortte mijn laptop af. Er is weinig frustrerender dan dat. Waarom? Omdat er iets gaande is in dat apparaat, iets wat je niet kunt zien, iets wat je niet vast kunt pakken en door elkaar kunt rammelen of kunt aaien tot het weer goed gaat.

Ik begrijp heel goed waarom mensen hun niet-werkende computers uit op grote hoogte gelegen ramen willen storten of tegen muren willen aansmijten. Het is ongrijpbaar, je hebt er geen controle op, en meestal snap je er ook nog geen donder van. Computers zijn eigenlijk helemaal niet gebruikersvriendelijk – het enige wat ze vriendelijk laat lijken zijn de besturingsprogramma’s. Maar wee je gebeente als je daar niet meer bij kunt komen.

Op mijn mooie, poederpaarskleurige laptop kun je nergens meer bij. Van de week kreeg ik ineens her en der zogenaamde ‘hangers’ – dat ik gewoon iets aan het doen was, internetten, een verhaaltje schrijven in Word, onschuldige dingetjes, en dat ie dan ineens niets meer deed. Daarna bleef er dan maar één mogelijkheid over: hard uitzetten. Al het andere was niet meer mogelijk. Toen dat gisteren gebeurde startte mijn mooie, poederpaarskleurige laptop niet meer op. Wat ik kreeg was een reboot, nog een reboot, nog een reboot… en dat duurde uren…

Nog uren later, toen ik met behulp van een bevriende IT’er via de achterdeur binnen was gekomen in het systeemherstel van mijn computer, bleek dat er geen herstelpunten in het verleden meer beschikbaar waren. De goden weten waarom niet, maar ze waren er niet. Mijn vriend de IT’er wist het vervolgens ook niet meer.

En nu verbaas ik me er al enige uren over hoe onthand je je kunt voelen als je computer het onverhoopt mocht begeven. Zucht. Vanmiddag maar eens bellen met de helpdesk van Dell. En anders maandag afwachten. Want dan komt bevriende IT’er persoonlijk kijken wat hij kan doen. Tot die tijd: weinig updates. Ach. U bent niet anders van mij gewend.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

4 reacties op Reboot, en reboot, en reboot…

  1. Melody zegt:

    Oef, wat een heftige w-o-w!
    Enerzijds kan ik me wel indenken hoe jij je moet voelen want heb ook ooit een vriendin gehad, althans ik dacht dat ze dat was, maar helaas de waarheid bleek zo anders.
    Ik besloot toen ongeveer hetzelfde als jij nu in je laatste regel.
    Gelukkig denk ik er nu niet meer zo over, en ik hoop dat jij dat over enige tijd ook niet meer doet!
    Anderzijds…. je krijgt wat je geeft, ook al heeft iemand jouw goede natuur misbruikt, die goed doet goed ontmoet, en ook jij zult goed ontmoeten en er van genieten. Het zou toch zonde zijn dat deze ervaring de deur naar iets moois voorgoed sluit?

    Evengoed, een intens trieste maar wel kwalitatief goede W-o-W!

    Fijn weekend hoor, Muzikale Groeten en Liefs Melody

  2. Jackles zegt:

    O nee, maak je niet druk, zoals ik al schreef: dit stuk is niet autobiografisch… het is pure fictie.

  3. Min zegt:

    Ha goed, je schrijft wel door. Ik kreeg het wel koud van je wow!

  4. Mark zegt:

    Zal toch wel iets “onderhuids” zijn. Maar is inderdaad altijd vervelend als je het niet kan vinden. Ik had het een tijdje geleden ook, liep hij vast, kreeg hem daarna de rest van de dag niet meer opgestart, alle stekkers eruit gehaald en de volgende dag deed ie het weer in 1x alsof er niks was gebeurd. Zo gaat dat kennelijk met computers. Het is inderdaad niet anders. Ik hoop dat het probleem snel weer opgelost is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s