Over

“Ik hou niet van je,” zei ze. En na een korte stilte nog eens, licht hoofdschuddend: “Ik hou niet van je.”
Hij wist dat ze loog maar inmiddels had hij dat zo vaak gezegd dat hij die woorden niet meer kon horen – hij luisterde nog liever naar hoe ze beweerde dat ze niet van hem hield. In plaats van iets te zeggen wendde hij zijn blik af.
“… snap je?” vroeg ze.
Alsof hij haar niet gehoord zou kunnen hebben. Hij snoof en wachtte.
Ze zuchtte diep. “Ik ben nog nooit zo verliefd geweest op iemand als op jou. Maar je laat niemand toe. En ik kan niet houden van iemand die net doet of hij onkwetsbaar is.”
Dat viel mee.
Hij knipperde met zijn ogen.
“Niemand kan houden van iemand die net doet of hij onkwetsbaar is,” zei ze zo gauw hun ogen elkaar weer ontmoetten. En na een moment, zachter: “Ik kan niet eens beginnen me voor te stellen hoe eenzaam jij bent.”
De blik in haar ogen was niet minder dan hartverscheurend.
Het duurde een hele tijd voor ze weer wat zei, maar haar uiteindelijke vraag was als een klap met de vlakke hand in zijn gezicht. “Kun je iemand opnoemen die van je houdt?”
“Mijn familie,” antwoordde hij. Veel te snel.
Haar wenkbrauwen fronsten licht, ze kneep even haar ogen dicht en draaide haar hoofd weg. In haar stem klonk medelijden door. “O, schat toch.”
Hij hapte naar adem, stond op en verliet haar voor altijd.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Random writings. Bookmark de permalink .

6 reacties op Over

  1. minispace zegt:

    Liverpool Liverpool Liverpool, Liverpool Liverpool Liverpoooohoool, Liverpool Liverpool Liverpool, Liverpoohool, LI-VER-POOL !!!

  2. Jackles zegt:

    I second that Mini, @ least for the finale of the Champions League!

  3. Plato zegt:

    Nou dat is even slikken hoor. Tijdens het lezen dacht ik nog: dat komt allemaal wel weer goed. Maar dan ineens…..en ik ben zo van de harmonie. Ik houd niet van verhalen die slecht aflopen. Dan moet ik weer van die grote kuilen gaan spitten in de tuin om mijn emoties in balans te krijgen.

    Maar ja….het is wel weer mooi geschreven. Door het oog van de man gezien ook nog. Ergens in mijn gevoel zit nog een spoortje twijfel over de vrouwenfiguur. Want dat “Oh schat toch” klinkt wel erg zelfverzekerd. Daarmee heeft ze hem dat laatste stootje gegeven.

    Tjonge, wat een goed verhaal dan toch.

  4. Marloes zegt:

    Jackles! ik sta versteld van je talent en je gave om me telkens weer mee te voeren naar een man, een vrouw een tweespraak die geen begin en geen einde heeft en toch afgesloten lijkt.

  5. esther zegt:

    heerlijk om die stukjes van jou te lezen, ik sta iedere keer weer versteld.

  6. Plato zegt:

    Jackles heb je de pinksterdagen nog een beetje overleefd?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s