Write on Wednesday, alweer

Je zou kunnen denken dat Jackles het heel erg druk heeft de laatste tijd. In zekere zin is dat ook wel zo. Nee, er is niets ernstigs aan de hand. Alleen Kerstinkopen en -borrels en dergelijke. En de voorbereiding van een Yuleviering.

Afijn, gezien de bezoekersaantallen hier zijn er niet zo veel mensen die Jackles missen. Maakt niet uit. Jackles doet weer een bijdrage aan Write on Wednesday, en wel met het onderwerp van woensdag 6 december (Marloes). Het onderwerp:

Horizon (de~)
0.1 lijn waar hemel en aarde elkaar lijken te raken
0.2 grens van het gebied dat de geest kan overzien

Jackles zit weer op een plek waar ze niet kan FTP’en, dus u zult het opnieuw moeten doen met het stuk zoals het hieronder staat… veel plezier ermee. (P.S. Jackles kan beter. Doet ze ook, volgende X. Tot die tijd zult u het hiermee moeten doen…)

Horizon
Met wijd open ogen staarde hij naar de strakblauwe lucht die zich boven hem uitstrekte. De geluiden om hem heen klonken als van achter een dikke muur. Zijn ademhaling was snel en klonk onmenselijk.
Hij kon niet eens kijken hoe ernstig de verwonding was, hij kon zijn hoofd niet optillen om het te proberen. De pijn was verblindend. Hij voelde bloed uit zijn lichaam lopen en het voelde alsof zijn leven samen met zijn bloed uit hem stroomde.
Er was een wilde stortvloed van onsamenhangende gedachten in zijn hoofd. Hij dacht aan zijn moeder, aan schaduw, aan ijs, aan bergen (waar?), aan allerlei gezichten die hij niet kende of herkende, aan de geur van gemaaid gras en regen, aan de smaak van water, aan de geur van nieuw, onbeschreven papier.
Het was zo moeilijk om adem te halen.
Zijn mond was zo droog en hij had het warm, zo warm.
Hij zuchtte van de pijn en perste zijn lippen op elkaar in een poging verder geen geluid voort te brengen, maar het enige effect dat hij sorteerde was dat hij te weinig lucht binnen kreeg en zijn ademhaling naast snel ook nog oncontroleerbaar werd.
Hij knipperde met zijn ogen, voelde tranen en klam zweet over zijn slapen sijpelen, zag niets anders dan de helderblauwe lucht. Hij klemde zijn kaken op elkaar, probeerde daarna weer adem te halen, kreeg bijna geen lucht binnen.
Open. Groots.
Breed, wijds.
Wat zou hij ervoor geven nog eenmaal de horizon te zien.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Write on Wednesday. Bookmark de permalink .

4 reacties op Write on Wednesday, alweer

  1. Bertrand en Terrie zegt:

    T’is een overreactie, niet goed te praten maar kom in mijn werk soms ook in situaties dat ik ook voor mijn veiligheid ga. Dat is State police voor assistentie. Mijn vraag is meer waar haalde ze die 50 vandaan?
    Heb zeer goede ervaring met politie hier werk gerelateerd. NY en Peoria blijkbaar groot verschil. Blijf lekker werken in casino hier in Il ipv NY, weet nooit waar 1 van die dingen naar toe gaan 😦

    Groetjes Bertrand en Terrie

  2. Marloes zegt:

    Hoezo Jackles kan beter? Ik vind het wederom een geweldig stuk! Je mag overigens wel een nieuw woord verzinnen voor a.s woensdag (morgen dus!) Krijg je het nog iets drukker..:o)

  3. Jackles zegt:

    Ja! Ik had eraan gedacht!

  4. esther zegt:

    het eerste wat ik dacht toen ik klaar was met lezen, was,…….ik wil weten hoe het afgelopen is met hem.

    mooi geschreven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s