God bless America

Dit zijn de dagen van de herdenking van de verschrikkelijke aanslagen in New York en Washington van 11 september 2001. We worden gebombardeerd met documentaires en films. Gisteravond keek ik bijvoorbeeld naar Fahrenheit 9/11 van Michael Moore op Nederland 3. Maar ik wil niet weer uitvaren tegen de regering Bush, of tegen de Verenigde Staten, of de (schijnbare?) domheid van de burgers van dat land.

In de VS zond ABC deel één van een film (de betiteling ‘documentaire’ werd door ABC geschrapt) uit waarin de Democraten er niet zo goed vanaf komen. Daar had de partij wat commentaar op, waarop John Lehman, een Republikein die denkt dat hij recht van spreken heeft omdat hij in één van de vele 9/11-onderzoekscommissies heeft gezeten, zei: "Welkom bij de club. De Republikeinen hebben moeten leren leven met Michael Moore en Oliver Stone en de rest van Hollywood."

Over die laatste zin viel ik en sinds ik hem las ben ik (weer) laaiend. Misschien komt dat wel gewoon doordat hij Oliver Stone noemt (kom niet aan Oliver Stone want dan kom je aan mij). Of omdat ik één van mijn favoriete acteurs ineens voor me zag terwijl hij opgemerkt werd door iemand met een camera bij een protest tegen de oorlog in Irak. Of misschien door de leugens waar de Republikeinen mee weg komen, de belachelijke aanvallen die ze nu nóg uitvoeren op Bill Clinton, of wie weet waar het door komt. Maar al mijn ontzettend negatieve gevoelens voor de Amerikaanse regering en hun op leugens gebaseerde beslissingen zitten me ineens weer heel hoog.

Laat ik daarom verder niet zo veel zeggen op deze dag dat de wereld de aanslagen van ‘9/11’ herdenkt. Dat hebben de slachtoffers niet verdiend. Ook de slachtoffers van de totaal uit de klauw gelopen oorlog in Irak niet.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op God bless America

  1. michel zegt:

    Anders mij wel, zie log

  2. Audrey zegt:

    Zo, Jackles heeft gesproken.
    Heb vanmiddag even zitten kijken naar het voorlezen van de namen op Ground Zero.
    Soms wel even slikken hoor, vooral op de momenten dat de voorleesters zeggen: and my husband ……. gevolgd door de naam en een persoonlijke groet …… .
    Tja, dan heb ik meteen van die verdacht vochtige oogjes….. sentimentele trut als ik ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s