1996

Hoorde eerder vandaag Mysterious girl van Peter Andre op de radio, samen met wat fragmentjes van andere plaatjes die in dat jaar (1996) in de top 10 van de hitparade stonden. De eerste single van de Spice Girls, bijvoorbeeld. Hmm.

Het gaat even niet om de kwaliteit (of niet) van de betreffende nummers, maar om het jaar. Ik denk dat 1996 een van de leukste jaren is die ik tot nu toe heb meegemaakt.

Mijn zus woonde op een heel klein, heel hoog gelegen flatje waar we altijd waren, samen met onze Take That-videobanden (ik zei toch dat het even niet ging om de kwaliteit van de muziek?!) en alles waar ik me mee bezig had te houden was afstuderen (wat dat jaar niet gebeurde) en werken in het Free Record Shopje in Tilburg (waar ik meer tijd aan besteedde dan aan studeren, bijvoorbeeld).

1996 is het jaar dat ik meer Oasis heb gedraaid dan welke andere band dan ook. Dat Coming up van Suede uitkwam. Dat Ajax wereldkampioen werd. Dat Take That uit elkaar ging en Robbie Williams Freedom van George Michael coverde. Dat mijn zus thuis zat met een hernia waar we verschrikkelijk veel inside jokes over hebben gemaakt (o wat hebben wij onwaarschijnlijk veel gelachen en geflauwekuld!).

1996 was heel erg leuk.

En dat bedacht ik allemaal omdat ik Mysterious girl hoorde op de radio. Terwijl dat nummer vorig jaar gewoon nog een X is uitgebracht en in ieder geval in Engeland redelijk hoog heeft gescoord in de hitlijsten (ook nog).

Se la vida e.

Advertenties

Over Jackles

Filosoferende fantast.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op 1996

  1. Danniëlle zegt:

    Jaaaa, Suede en Coming Up in 1996. In dat jaar raakte ik voor de 2e keer (en nu echt) geïnteresseerd in Brett Anderson en co. Ik had het al eens in 1994 geprobeerd maar de tijd was er nog niet rijp voor. Helaas moest ik nog tot 21 april 1997 wachten voordat ik ze de eerste keer zou zien in Vredenburg Utrecht. Helaas weet ik me van dat concert bitter weinig te herinneren, behalve dat ik links bij Neil Codling stond (en dat was nou niet echt mijn favo bandlid). De weinige herinneringen van toen zijn overigens nu een van de redenen waarom ik na een concert altijd een verslagje schrijf voor mezelf.

    “we’re trash, you and me, we’re the litter on the breeze, we’re the lovers on the streets, just trash, me and you”

  2. Jackles zegt:

    Trash, dat was ook de eerste plaat waar ik aan dacht! Ah, de nostalgie…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s